Zonde of menselijk tekort?

Tja, beste lezer, het zijn me wel zwaarwichtige thema’s waar ik de afgelopen keren over mijmer. ’t Is lijdenstijd, nietwaar? Ik had het met een vriend over het begrip ‘zonde’. Dat vond hij toch zo’n beladen en moralistische term, volstrekt uit de tijd. Dit begrip werd alleen maar gebruikt om de mens klein en afhankelijk te houden. Hij zou het liever hebben over het ‘menselijk tekort’.

Daar was ik het helemaal mee oneens. Als je het hebt over het ‘menselijk tekort’ ga je naar mijn mening uit van een onoverwinbaar ingebakken gebrek in het mens-zijn. De mens is nu eenmaal niet volmaakt, jammer niks aan te doen. ’t Zal ook nooit veranderen, het is een in-geëvolueerde productiefout.

Ik vind dat je dan de mens als ‘geschapen naar Gods beeld en gelijkenis’ geen recht doet. Tuurlijk, wij mensen maken er vaak een potje van. Maar als gelovige vertrouw ik erop dat we die gelijkenis met God eenmaal zullen bereiken. Dat is ons beloofd door Christus Jezus. Hij heeft deze godgelijkheid geleefd. En naar mijn idee ligt deze mogelijkheid ook steeds voelbaar diep in ons. Vooral op de momenten dat je diep van binnen weet dat je meer potentie hebt en beter handelen kan dan dat je feitelijk doet.

En precies daarom waardeer ik het begrip ‘zonde’. Zonde is in onze taal een deel van het woord ‘afzondering’. De mens heeft zich eens afgezonderd van God, en doet dat nog steeds. Voortdurend zondert iedereen zich af van datgene wat de mens ten diepste bedoeld is. En vaak voel je dat ook wel diep in je hart: zo’n stemmetje dat een nauwelijks waarneembaar appèl doet. Maar omdat het gaat om een afkeren van, is er ook de mogelijkheid om terug te keren. Net als in de gelijkenis van de verloren zoon. Deze vraagt zijn erfdeel van zijn vader en vertrekt naar een ander land. Daar verbrast hij in korte tijd zijn hele erfdeel. Hij kan niet aan werk komen en moet uit de voerbakken van de dieren eten. Dan neemt hij het besluit terug te gaan naar zijn vader, die hem vreugdevol weer opneemt.

Afzondering, zonde, kan overbrugd of hersteld worden. Een tekort is onontkoombaar en definitief. Geef mij dus maar de zonde. 😉

Foto: Selbymay/Wikimedia Commons

Elizabeth van Wensveen
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *