Column: Zon en maan

Er zijn dagen, dan ben ik even op de maan. Dan nemen ze me mee, de bijzondere, verwarde, vrolijke en soms sombere mensen. Een column door Kalle Brüsewitz.

En als we terug zijn dan drinken we samen thee. Vlak naast de maan wordt er was gevouwen. Maar alleen om half 4. Niet dat het uitmaakt, maar dan hebben we een streeftijd. En terwijl de was weer netjes in de la ligt drinken we koffie. We praten over drie keer woordwaarde en waarom het toch zo regent.

Het is druk in de ruimte. Aan elke tafel zitten mensen. Sommige zijn druk aan het vertellen en andere luisteren alleen. De één zit op een mobiel te kijken een ander staart wat in de verte. De één praat tegen niemand, de ander luistert naar niemand. Bij wie je ook gaat zitten, iedereen heeft een verhaal. De één is op de maan geweest en geeft me briefjes met ingewikkelde sommen. Anderen spelen Wordfeud op hun telefoon en helpen graag met de was opvouwen. En allemaal drinken ze samen koffie. Of thee alleen.

Dan is daar die man die elke dag heel ver fietst. Als het niet regent dan tenminste. Maar hij moet wel zeker weten dat het droog blijft. Hij vraagt aan iedereen wat voor weer het wordt. Vandaag regent het. Teleurgesteld gaat hij zitten. ‘Zullen we dan maar gewoon samen koffie drinken’, vraag ik. Zonder koekje. Want biscuitjes zijn geen koekjes, dat weet iedereen.

Zonder koekje praten we over de wereld en wat er allemaal misgaat. De politiek deugd niet. De bankenwereld weet niet wat hij wel weet. Hij kan alleen niet zeggen wat. ‘God en Allah zijn dezelfde, het gaat om de goedheid van je hart’, zo verteld iemand. Maar hier maakt het niet uit. Op deze plek mag iedereen even zichzelf zijn. Hier mogen we hardop filosoferen over het leven. Ook als dat leven en de filosofieën niet helemaal synchroon lopen en we ze hardop de wereld in slingeren. Hier is de wereld even zoals hij moet zijn. We zijn even gelijk en drinken samen koffie. Of thee zonder koekje.

Op deze plek spreken allerlei mensen over alles wat hen bezighoudt. Hier zijn mensen op de maan geweest. Hier zijn mensen naar de camping geweest. Deze plek is de diverse wereld die we zo graag koesteren in het klein. We praten over het weer en over reizen naar de maan. We praten over drie keer woordwaarde en vouwen de was. We praten, we luisteren en we oordelen niet. Dat gebeurd al genoeg in deze wereld. Alle verhalen zijn goed. Alle verhalen zijn waar. Op deze plek is het allemaal even zoals het zou moeten zijn. Hier zijn we even gelijk. Hier zijn we even samen. Hier zijn we even onszelf. Hier vouwen we samen de was op de maan. Hier kan dat, gelukkig.

Kalle Brüsewitz werkt sinds kort op een ontmoetingsplek voor mensen met allerlei achtergronden.

 

Kalle Brüsewitz
Kalle Brüsewitz (soulchecker.nl) is afgestudeerd in de theaterwetenschappen en kunsteducatie en is werkzaam als freelancer op het gebied van journalistiek en kunsteducatie. Hij noemt zich SoulChecker en zoekt naar dat waar mensen zich geraakt door voelen; in kunst, politiek en religie. Ook werkt hij als coördinator in een Aanloopcentrum voor iedereen die behoefte heeft aan koffie en een praatje.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *