Zijn regels omtrent kinderarbeid te streng?

Kinderarbeid is gelukkig verboden in Nederland. Zijn er echter ook situaties denkbaar waarin dit als een hinder kan doorwerken?

Een kansloos fabrieksbestaan

We hoeven niet heel ver terug in de tijd om de gruwelen van kinderarbeid ons te herinneren. Kinderen die al van jongs af aan in een fabriek werden geduwd om daar geld te verdienen voor het gezin. Omstandigheden waren er erbarmelijk, kansen kregen de kinderen niet. Hun leven bestond niet uit ontwikkeling en ontplooiing maar uit lange dagen van monotone herhaling en slechte bejegening van de leidinggevenden. Of de ouders dit niet vreselijk vonden? In tegendeel, veel ouders kregen juist kinderen om – zogezegd – aan de fabriek te kunnen verkopen. Het was een manier om een beetje extra geld te “verdienen”.

Ambitie als probleem

Het is een situatie waar we gelukkig – althans in het Westen – alleen op terug hoeven kijken. Uiteraard, in andere landen is het nog steeds wrang en het valt ook te verdedigen dat dat ten dele nog steeds door het Westen komt, die het probleem van goedkope arbeid door middel van kinderhanden niet opgelost is maar met globalisering slechts verplaatst is.

Tegelijkertijd is het de vraag of het hier in Nederland niet tot beperking kan zorgen door een al te ver doorgevoerde besccherming voor kinderen na te streven. Wat nu als een kind al op zeer jonge leeftijd een specifieke ambitie heeft? Wat nu, bovendien, als het voor die ambitie van belang is dat iemand in zijn jeugd er al veel aandacht aan kan besteden? Het voorbeeld van “zijlmeisje Laura” dringt zich op. Dat betreft ambitie op het gebied van sport, en nu is er een nieuw voorbeeld op het gebied van theater: kinderen die de hoofdrol in de musical Billy Elliot willen vertolken.

Ze mogen dan slechts een aantal uren per week werken – een erfenis van wetten die naar aanleiding van de eerdergenoemde slechte omstandigheden. Maar wat nu als het heel specifiek werk is wat kinderen met een bepaalde ambitie juist meer kans biedt?

Beperking van de leerplicht

Het probleem is vaak ook de leerplicht. Kinderen zijn tot een aantal uur school per week verplicht. Als een uitzonderlijke kans zich aandient kan die leerplicht niet zomaar aan de kant geschoven worden. Het doel van de leerplicht is om kinderen brede kansen te bieden, en ze ook te emanciperen: door middel van een brede scholing hoeft de zoon van de bakker ook niet zijn vader op te volgen maar heeft hij nog de kans om ook zelf te gaan studeren en een pad voor zichzelf te kiezen. Zo gaat het idee echter. Maar wat nu als die ambitie juist niet gelijke tred met scholing houdt, maar zich richt op zoiets als sport of optreden?

Soepel omgaan met de regels

In het geval van de musical Billy Elliot is er gekozen soepel met regelgeving om te gaan. Het duidt op een probleem en op verandering van mentaliteit. Tegelijkertijd is het natuurlijk een moeilijke vraag. Het gaat ook om leeftijd: kan een kind al op jonge leeftijd zeker weten wat hij of zij met zijn leven gaat doen? Moet dat moment niet worden uitgesteld tot als het kind volwassen is, ná de leerplicht? Zijn het ook niet de ouders die het kind wijsmaken dat dit zijn of haar droom is terwijl het eigenlijk die van de ouders is? Tegelijkertijd is er dus het probleem dat sommige carriérekeuzes al op jonge leeftijd gekozen moeten worden om op latere leeftijd ook nog te slagen.

Lees het artikel Inspectie SZW soepel met regels kinderen in musical Billy Elliot op de website van de NRC.

Afbeelding: WikiCommons

Lucas van Heerikhuizen
Lucas van Heerikhuizen is afgestudeerd als master in de godsdienstwetenschappen. Momenteel is hij werkzaam als webdeveloper en WordPress docent. Tevens is hij actief als redacteur voor Zinweb.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *