"We mogen vragen elkaar in onze waarde te laten"

In een debat in de Tweede Kamer werd gisteravond een aantal uitspraken gedaan die wijzen op de rol van het menselijke in de politiek. Alles mag, kan en moet worden besproken in de politiek, aldus staatssecretaris van Volksgezondheid Van Rijn. Maar er zijn ook grenzen, of niet? 

Dubbele rol

Staatssecretaris Van Rijn was als persoon in een lastig parket gebracht. Door een interviewin het Algemeen Dagblad kwam aan het licht dat de omstandigheden in verpleegtehuizen vaak te wensen over laat. In het interview uitte de vader van Van Rijn kritiek omtrent de behandeling van zijn vrouw, die vaak heel lang moest wachten op verzorging. 

Als staatssecretaris benadrukte Van Rijn gisteravond dat alles omtrent zijn werkzaamheden ter discussie mag, kan en moet staan. Toch kwam hij nu wel in lastig vaarwater, aangezien het iets betrof dat hem persoonlijk aanging. Zijn zorgen omtrent zijn naasten en zijn werk waren nu duidelijk verweven.

Scheiding privé en publiek?

Is het werkelijk zo’n probleem, als die twee werelden overlappen? Vragen we van mensen die in de politiek zich sterk maken voor een bepaalde thematiek niet om daar ook persoonlijk voor te staan? Is het niet juist een pré dat iemand een persoonlijk engagement voelt om zich ergens voor in te zetten? 

Aan de andere kant is het ook een gevaar. Iemand die persoonlijk iets heeft meegemaakt heeft dan wel van eerste hand informatie en kennis over de zaak, maar staat er ook heel subjectief in natuurlijk. Zijn eigen ervaring is nog geen algemene ervaring, en het is ook niet duidelijk of zijn ervaring representatief is voor het grotere publiek. Vandaar dat er soms gedegen onderzoek nodig is, om te kijken of het ene geval ook een goede maat is voor het geheel.

Respect voor waarden

De oproep van Van Rijn is dan ook opmerkelijk. Omdat het zijn naasten betreft vraagt hij om voorzichtigheid omtrent de privé situatie. Als reden geeft hij dat de gevoelens van zijn naasten in dit debat zijn gemengd. Hoe kunnen we dit begrijpen? Iedereen die naar de media stapt om zijn verhaal te vertellen ziet immers zelf al af van een stuk privacy. En geeft de persoonlijke betrokkenheid de staatssecretaris niet juist een stuk positieve authenticiteit? Vanwaar dan deze oproep voor respect van waarden?

Wanneer staatssecretaris Van Rijn oproept om de waarden te respecteren, heeft hij het dan niet voornamelijk tegen zichzelf? Is het niet juist aan de politicus als persoon om de waarde van de democratie te respecteren? Democratie – ondanks dat het soms niet zo lijkt – streeft na het belang van de meerderheid boven die van het individu te stellen. Persoonlijke betrokkenheid is prima, maar wanneer gevoelens uit de persoonlijke sfeer een politiek debat gaan beïnvloeden, zijn dan onze gezamelijke waarden niet in het geding?

Het probleem van democratie?

Wat deze kwestie in ieder geval aantoont is dat gedrevenheid en intellect wél worden gewaardeerd in een politicus. Maar wanneer menselijke waarden en een persoonlijke insteek worden laten zien, persoonlijke gevoelens zich mengen, wordt het iemand lastig gemaakt. En waarom? Is het overstijgen van ambtelijk jargon door een persoonlijk verhaal niet juist wat iemand tot een potentieel goed leider kan maken?

Meer informatie over deze kwestie op de website van nos.nl.

Afbeelding: Håkan Dahlström via Compfight cc.

Nicole des Bouvrie
(@Nobyeni, Nobyeni.nl) is afgestudeerd in de hedendaagse filosofie (PhD) en werkzaam als freelance filosofe, schrijfster en consultant. Ze leest veel, en is voornamelijk geïnteresseerd in waarheid en waarachtigheid, filosofie, kunst, en het leven.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *