We had the experience but missed the meaning…(3)

Op je reis door het leven maak je van alles mee. Maar om je bestaan te doorzien tot op God heb je aanwijzingen nodig om je op koers te houden. Want met God raak je wel steeds verder van huis. 
Deel 3: Genesis

 

In een serie columns neemt Marianne Vonkeman ons mee op reis om onze ervaringen op de innerlijke weg te leren herkennen als ‘sporen van God’.

Genesis

De tijd heeft zich gekromd:
Weer kom ik
waar ik begon;
verder
ontmengd aan de bron.

Genesis, het eerste boek van de bijbel.
Als om te zeggen: daar begint het verhaal van God met mij. Wij beginnen bij onze geboorte. Maar blijkbaar is het niet genoeg om éénmaal geboren te zijn, zoals Jezus uit legt aan Nicodemus (Johannes 3). Er is een tweede geboorte mogelijk en misschien nog wel meerdere. Genesis (dat betekent: wording) vindt plaats waar Gods Geest over de chaos broedt. Schepping vindt plaats ‘in den beginne’, waar de tijd teruggebogen is, waar de gewone natuurwetten zijn opgeheven en het bestaan een eeuwig karakter heeft. In de menselijke ervaring is dat ‘woest en leeg’, met ‘wateren die onder en boven de aarde zijn’, waar geen vaste grond onder je voeten is, een tijd waarin het duister is en het licht nog geschapen moet worden.

‘Weer kom ik / waar ik begon’.
Dit roept de ervaring op van iemand die steeds dezelfde fouten herhaalt en in een cirkelbeweging vastzit, als een muis in een draairad. Zo gaat het ook vaak in het menselijk leven. Steeds weer botsen we tegen dezelfde patronen op, dezelfde onhandigheden, dezelfde angsten. Het lijkt wel of we nooit verder komen en van ouder op kind dezelfde neurosen doorgeven, generaties lang, ‘van geslacht op geslacht tot in de vierde generatie’.De ‘tijd heeft zich gekromd’  wijst echter niet op een cirkelbeweging, maar op een spiraal: ik kom verder. Het gaat hier juist om het doorbreken van de menselijke vicieuze cirkel. Ik kom terug naar ‘in den beginne’, ik kom daar waar schepping plaats vindt, daar waar God zijn verhaal met mij is begonnen en nu weer opnieuw begint. Je zou ook kunnen zeggen, we komen terug bij dat moment waarop we voor het eerst ontwaakten aan God. Want waar is het eigenlijk dat ‘ik begon’? Dat blijft open. Geboorte en wedergeboorte zijn niet strikt gescheiden, maar vormen blijkbaar één continue proces van schepping.

Verder / ontmengd aan de bron
Een dubbelzinnige uitdrukking. Ik kom verder, het gaat dus vooruit, de weg ontwikkelt zich in mij. En tegelijk: ik word verder ontmengd. Ontmenging roept allerlei bijbelse beelden op: van goud dat gelouterd wordt, van koren en kaf, schapen en bokken die gescheiden worden, van graan dat van onkruid wordt ontdaan. Allemaal beelden van Gods oordeel dat ons bevrijdt van onze ballast. Het ontmengingproces duurt een leven lang. Steeds weer, op steeds diepere lagen van de ziel, raken wij van onzuiverheden bevrijd. We worden ontmengd aan de bron. Ook hier een dubbele betekenis. De bron in ons wordt gezuiverd: datgene waaruit we leven, ons hart, de diepe motivaties van ons bestaan, zelfs ons inzicht in wie God is, wordt ontdaan van allerlei beelden en projecties. Aan de bron vindt de uitzuivering plaats. Tegelijkertijd is het de Bron zelf die ons zuivert. Wat is de bron van ons bestaan anders dan God zelf? Aan God leren wij het nieuwe leven. Dat werkelijk nieuwe leven ligt niet in het verlengde van ons natuurlijke bestaan. Schepping vindt altijd plaats ‘in den beginne’. Dat is Genesis, een voortdurend proces van wording.

Marianne Vonkeman
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *