Wat geef je, wat verlang je eigenlijk?

Als je iets geeft aan de ander, is het dan belangrijker wat je geeft, het kadootje dat ingepakt is? Of is het aandacht waar het om gaat? En waarom kunnen mensen uit andere culturen dat misschien wel beter, geven en ontvangen? Waar verlangen we eigenlijk naar? Een reflectie in het kader van ‘Geef Zingeving‘. 

Vrijgevigheid

Het is iets dat in alle religies and levensbeschouwing een plekje inneemt, en niet zonder reden. Vrijgevigheid, geven om de ander is een belangrijk thema voor de mens. Niet alleen vanuit biologisch perspectief – omdat we samen leven met elkaar kunnen we ons concentreren op één ding en daarmee als mensheid productiever worden. Maar ook omdat aandacht geven iets laat groeien. Niet voor niets is december als donkerste maand van het jaar (hoewel dat empirisch gezien niet helemaal juist is natuurlijk) ook gevuld met geven.

Niets hebben, wel iets geven?

Tijdens reizen in Oost-Europa is het mij opgevallen dat hoe minder mensen eigen bezitten, hoe minder materiële welvaart ze hebben, hoe meer ze geven aan de ander. De vrijgevigheid beperkt zich soms weliswaar tot iets minimaals, maar de manier waarop gegeven wordt, en het deel van het bezit dat gegeven wordt is dusdanig groot, dat je haast niet anders kunt dan in stilte aannemen. Ondanks dat je bedenkt dat je thuis in Nederland zo veel meer hebt, zelfs als student, zelfs als werkeloze. 

Niet alleen kennen ze daar de kunst van het geven aan de ander, ook het ontvangen van gaven gaat op een hele andere manier. Het is niet vanzelfsprekend dat je kado’s uitwisselt. Dat je een uitnodiging terug ontvangt. Bij ieder moment wordt stilgestaan, elke handeling krijgt betekenis.

Verlangen naar meer

Misschien is dat wat westerlingen soms aantrekt in de Oosterse culturen. Ze willen ook leren te kunnen ontvangen op zo’n manier dat het niet meer gaat om het wat, maar om het hoe. Niet omdat ze baden in luxe en er op uitgekeken zijn. Het gaat om iets anders, iets rijkers dat niet in materiële waarde uit te drukken is. Het is een verlangen naar meer, naar meer van iets anders. 

Geef iets anders

Dus zelfs als we in deze aankomende decembermaand bezig gaan met dingen aan elkaar geven, met winkels afstruinen om iets gevats, iets bijzonders dat toch van de lopende band af komt te zoeken, denk dan eens buiten de gebaande paden. Geef eens wat mensen eigenlijk verlangen. Is het sinterklaasgedicht niet altijd veel waardevoller, zeker wanneer het van een geliefde afkomt en het werkelijk iets zegt. Wat wil je uiteindelijk bewaren? Niet het kado-papier, wellicht niet eens het kado.

Het moment van geven. Complexer dan we op eerste gezicht toe durven te geven.

Afbeelding: ~Aphrodite via Compfight cc.

Geef zingeving
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *