Vrijzinnig op hoge hakken?

‘Ik draag te hoge hakken voor de kerk’, hoor ik soms vrouwen zeggen. Ze bedoelen dan waarschijnlijk dat ze zich er niet thuis voelen. Maar is dat zo, worden er in kerken geen hoge hakken gedragen? Het is niet praktisch als je moet voorgaan in een dienst, dat weet ik uit ervaring. Je moet lang staan en heen en weer lopen. Als bezoeker moet het toch makkelijk kunnen, je mag bijna de hele tijd blijven zitten.

Maar misschien zit er een ethische of dogmatische vraag achter zit. Zijn hoge hakken ethisch niet verantwoord omdat ze een stijl van leven uitstralen die je als gelovige niet zou mogen hebben? Zo iets van ‘hoge hakken echte liefde’. Wat trouwens helemaal geen gek begin van een christelijke slogan is. Bijvoorbeeld ‘hoge hakken, echte liefde en goed geloof’ Of is het een geloofskwestie, een gelovig kerklid moet met beide voeten in het stof staan en je gang in het leven moet stevig en gegrond zijn en daarom is er een groot wantrouwen voor voeten in beknellende en niet praktisch schoeisel. Het is waarschijnlijk een mix van dit alles. Toch vind ik hoge hakken mooi. 

Maar dragen vrijzinnigen nu eerder hoge hakken dan orthodoxen? Dat valt wel mee. Zij dragen eerder stevige schoenen. Volgens het onderzoek van Erik Jan Tillema, in het boek ‘Dé vrijzinnigheid’ dat afgelopen zaterdag werd gepresenteerd in Hilversum is het Apostolisch Genootschap het meest vrijzinnig. Vrijzinniger dan de Vrijzinnige geloofsgemeenschap NPB ( op 2) en de VVP, de remonstranten en de doopsgezinden. Hebben de Apostolen dan ook de hoogste hakken? Dat was zaterdag niet te merken. Wel was het aantal mannen in de meerderheid en de enige vrouw in het Forum was Christien Mallon van het Apostolisch Genootschap en zij viel op door een prachtige vraag over de ziel, door de inhoud dus.

Is vrijzinnig op hoge hakken dus niet groepsgebonden, maar per definitie solo op grote hoogte? Is het meer een teken van vrijheid en ongebondenheid, van plezier in het leven en liefde voor schoonheid? Deze eigenschappen worden eerder verbonden met vrijzinnigen dan met orthodoxen.

Vrijzinnig wordt natuurlijk wel met lichtzinnig en vrijblijvendheid geassocieerd, geheel foutief. Onafhankelijk en individueel denkend al of niet met pijnlijke voeten is eerder een juiste omschrijving. Vrouwen zoals beschreven in het prachtige boek van Clarissa Pinkola Estés: De ontembare vrouw, als archetype in mythen en verhalen. Dat is vrijzinnigheid, maar eerder op blote voeten.

Maar zoals altijd bij vrijzinnigen, er zijn veel verschillen. Vrijzinnige vrouwen hebben vele schoenen!

Wies Houweling
Wies Houweling wil als theoloog grensverkennend en verbindend werkzaam zijn. Ze is altijd op zoek naar een boeiende vrijzinnige vraag en vele vrijzinnige visies. Wies is werkzaam als algemeen secretaris bij Vrijzinnigen Nederland. Ze geeft lezingen, schrijft artikelen en heeft een uitgebreid landelijk en internationaal vrijzinnig netwerk
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *