Vraag naar de grote stilte

Tijdens mijn contemplatiedagen in Huissen vorige week “viel” me een mooie tekst “toe” die me diep raakte. Het gaat hierbij niet zo zeer om de vermeende parallel met mijn eigen leven maar meer om de duiding die de meester in dit verhaal aan de Grote Stilte geeft.

Hieronder volgt het verhaal:

“Wilt u mij stilte leren?” vroeg een leerling.
“Ah” zei de meester. Hij scheen ingenomen. “Is het de Grote Stilte die je wilt”?
“Ja, de Grote Stilte”.
“Welnu, waar denk je dat ze gevonden kan worden”? vroeg hij.
“Diep binnenin mij, neem ik aan. Als ik diep naar binnen kan gaan, ben ik er zeker van het lawaai te kunnen ontvluchten. Maar het is moeilijk. Wilt u mij helpen?”
De leerling wist dat de meester zou helpen. Hij kon zijn aandacht voelen. Zijn geest was zo stil.
“Welnu, ik ben er geweest,” antwoordde de meester. “ik ben er jarenlang in geweest. Ik proefde de stilte daar. Maar op een dag kwam Jezus – misschien was het iets dat uit mijzelf kwam – en zei eenvoudig tegen mij: “Kom, volg mij”. Ik ging eruit en ik ben nooit teruggegaan”.
De leerling was verbluft. “Maar de stilte……”
“Ik heb de Grote Stilte gevonden. Het lawaai zit er binnenin”.

Miek Pot
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *