Voetbalmystiek

Al jaren wordt er kritisch over geschreven en ernstig tegen gewaarschuwd: sluipend kruipt er een verdovend en verdwazend virus over de voetbalvelden en het dringt door tot in de poriën van tv en radio. Het vreet alle gesprekken aan, slokt het merendeel van de gedrukte pagina’s en de zendtijd op.

Het is het hypotheatrisch A voetbalgeluk-virus.

Probeer het niet te beschrijven, want u faalt. U trekt het als een mooie vlinder in stukjes uit elkaar. Alles is ervan doordrongen en het geluk is gulzig: er moet steeds meer voetbal in het leven van miljoenen komen. Het is tot een enorme prioriteit uitgegroeid. Een verdovende drank, een euforische drug.
Op 15 september jl. voetbalde Ajax tegen Real Madrid. De uitzending duurde tot half elf. Daarom moest het Journaal een half uur uitgesteld worden. We hebben waarachtig wel wat anders aan ons hoofd dan kabinetten, rampen en kerkelijke seksschandalen. Dat kan wachten, want een goal van enkele miljoenen weegt zwaarder.

Tonnen kost het om alle reclame in een stadion af te plakken, als de UEFA- wedstrijd via de tv wordt uitgezonden; hogere belangen eisen dat.
Dag in dag uit transporteren vliegtuigen tientallen clubs miljonairs over de hele wereld, die ergens op een grasveld ongeveer een uur rondlopen, ongeveer twintig minuten actief zijn en met vele tonnen euro’s weer naar huis gaan. Niemand weet meer hoeveel bekers en titels er te winnen zijn, hoeveel elitelagen het voetbal heeft geschapen, hoeveel miljarden er in omgaan, hoeveel bobo’s er comfortabel van leven. Tot diep in de onherbergzame gebieden van Afrika en Azië zwerven de scouts uit om op talent te jagen.

Een compleet medisch leger staat gereed om spieren waar u en ik nog nooit van gehoord hadden , te behandelen. Miljoenen eist de club van Van Gaal van de Nederlanders, omdat ze Robben op het WK hebben opgejaagd terwijl zijn blessure nog niet genezen was. Wereldschandaal. Misdaad, corruptie, afrekeningen, van alles maakt het voetbal tot een volwassen eigen wereld.

Nog niet zolang geleden, waren er mensen die beweerden dat voetbal de functie kerk had vervangen: twee altaren, 22 priesters, wisselende gezangen op de tribunes, de heilige bal, dat kostbare kleinood van de hysterie wordt onder uitzinnig gejuich geprezen als hij het altaar binnendringt.
Voetbal regeert en domineert. Er is geen ontkomen aan. Er is geen avond te bedenken, dat er geen zeer belangrijke en beslissende wedstrijd in een of andere pool op de aardbol gespeeld wordt.

Onzinnig lange zendtijden van sportjournaals lokken uit dat in plaats van nieuws, de schoonouders of een nog net levende tante van een balgod vakkundig commentaar geven op blessures, scheidsrechters en gemiste kansen.

Religie? Dat woord betekent binding en dat is hier zeker het geval. Ook in ons land kunnen vooraanstaande supporters van de club bij hun uitvaart weggedragen worden van de middenstip van een voetbalveld. Het kost wat, maar dat heb je ook wat. As uitstrooien over het veld tegen een redelijke vergoeding heb ik nog niet vernomen, maar waarom niet?

In mijn jongensjaren woonde er een man bij ons in de straat die van zijn arts een verbod had gekregen naar de wedstrijden van zijn club te gaan kijken. Als de club zou winnen, zou zijn hart het nauwelijks overleven van vreugde. Als de club zou verliezen, hetzelfde effect, maar dan ondergedompeld in verdriet. Dus bleef hij thuis en liep anderhalf uur trillend heen en weer door de straat, groette niemand. Alleen zijn vrouw mocht hem tijdens de avondmaaltijd voorzichtig meedelen hoe het was afgelopen, alsof zij een sterfgeval meldde. Nooit direct. Altijd met een omweg. Karel had zijn dag vandaag niet en Gerard was al gauw geblesseerd. Of: We hebben die tegenstander al eens eerder onderschat, een paar jaar geleden … En dan ging de man naar de kantine van de sportclub, alles delen met lotgenoten.

Het meest geniet ik van de deskundige commentaren op de late avond.

Zo’n prachtige vraag: Wat ging er door je heen toen je het doel naderde, wat beleefde je op dat moment, hoe heb je het een plaatsje gegeven dat de bal naast ging. Zo zo, twee goals, ben je gebeld door Real?
Ik niet, het zal ook niet gebeuren, ik wil ook niet. Ik had wel graag strepentrekker willen worden, maar dan in alle opzichten. Ik ben nooit gebeld.

Anne van der Meiden
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *