Viering van het nieuwe leven, het lentefeest

Door Marijke Steenbruggen
In Duitsland/ Engeland is Pasen benoemd naar de godin Ostara (Ostern)/ Astarte (Easter). Ostara is de godin van het stralende licht, de wederkerende lente, de vernieuwing, beginnend leven en nieuw begin. Er werden offers gebracht als brood en eieren.

In de cyclus van het jaar heeft de drievoudige godin (jonge vrouw, menstruerende vrouw, wijze vrouw) een belangrijke rol. Aan haar kant staat een zelfgekozen metgezel (‘heros’), die samen met haar de cyclus van het leven (jaarcyclus) voortzet.  Met Pasen (Ostara) is de godin in de fase van de jonge vrouw. De godin kiest tijdens het ostara-feest haar metgezel, waarmee ze tijdens ‘Beltane’ (1 mei) het ‘heilige huwelijk’ voltrekt. De ‘meisje’-godin geeft haar verkozen ‘heros’ een roodgouden granaatappel als teken van haar keuze en als symbool voor haar eerste menstruatie. De appel is het symbool van de eeuwige jeugd. De gouden kant van de appel staat voor de zon (de mannelijke heros) en de rode kant voor de menstruerende vrouw maan (godin) en zon (heros) horen samen om de kringloop van het leven te behouden.

Gewoontes rond Pasen
Het ei is een teken voor vruchtbaarheid, het is wit en staat daarom voor de jonge, nog niet menstruerende vrouw. Het verven van eieren was vroeger een ritueel van jonge vrouwen om hun vruchtbaarheid te vieren en het vermogen om kinderen (nieuw) te baren (reïncarnatie). De kleur was dan ook meestal rood als symbool voor het eerste menstruatiebloed. Vormgegeven brood uit een zoete deeg is ook een gewoonte voor Ostara. Broodjes met een insnijding in het midden symboliseren de vulva als symbool voor vruchtbaarheid en wedergeboorte. Gevlochten deeg is een symbool voor de drie kanten van de godin: Jong meisje – vruchtbare vrouw – wijze vrouw. De haas – ook een symbool voor vruchtbaarheid – is beeld voor de permanente vernieuwing van het leven.

Vele van deze gebruiken hebben hun wortels in de tijd van voor onze jaartelling. De gebeurtenissen in de Christelijke traditie, de kruisiging op Golgotha, het sterven en het opstaan uit de dood, de veertig dagen tussen Pasen en Hemelvaart en het Pinksterfeest voegen zich in deze stroom. De gebruiken voor godin Astarte/Ostara en de gebruiken van de religieuze feesten mengen zich in een lange traditie en worden door de gebruikelijke feesten in families doorgegeven. Zo komt het dat je naar de muziek van Bach, de Mattheuspassion of naar de opera Parcival van Wagner kunt luisteren, ’s morgens vroeg eerst de eieren van de paashaas in de tuin gaat zoeken en het paasbrood met elkaar deelt. Het feest van de natuur om na de winter met nieuw leven te verschijnen en met ontluikend blad en bloem de aarde te versieren verwondert je ieder jaar weer. Het feest van de geest speelt zich meer innerlijk af. Het is een prima tijd om je vrij te maken van gewoontes die niet meer passen en ruimte te maken om nieuwe dingen te beginnen.

Bron: www.academiepansophia.nl

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *