Veertig dagen zin? Vast wel! (1)

De Vastentijd is begonnen. De meesten kennen dezen tijd als een periode van bezinning op en versobering van hun levensstijl. Maar waarom is dit zinvol? Zinweb vroeg een aantal schrijvers tijdens de gedurende periode hun visie op de Veertigdagentijd te schrijven, met als titel: ‘Veertig dagen zin? Vast wel!’. Vandaag het eerste artikel van Antoinette van Gurp die online cursussen geeft tijdens de vastentijd.
Klik hier voor meer info over deze cursussen.

De vastentijd, ook wel veertigdagentijd genoemd, is een voorbereiding op Pasen.  Alle religies hebben een vastentijd voor een grote feestdag. Vasten is een reinigingsproces voor je lichaam en geest. Het Engelse woord voor “vastentijd”  “Lent”, verwijst naar het seizoen lente’.

Net zoals de natuur ontwaakt voor nieuw leven, zo is elk voorjaar een uitnodiging voor ieder van ons om opnieuw richting te geven aan ons leven, om het weer te richten op de Liefde, op God. En dat begint met een schoonmaak van alles wat niet goed is, of overbodig. Etty Hillesum schreef over vasten: “Men kan zich beter in tijden van betrekkelijke overvloed opvoeden tot een zekere onthouding, vrijwillig, dan in schaarse tijden, gedwongen. Wat men vrijwillig van zichzelf gedaan heeft gekregen staat steviger gefundeerd en is blijvender, dan wat onder dwang tot stand gekomen is. We moeten zo onafhankelijk worden van materiële en uiterlijke dingen dat, onder wat voor omstandigheden dan ook, de geest kan doorgaan zijn weg te gaan en zijn werk verder te doen. En daarom: geen chocola, maar karnemelk. Jawel!”

Bij vasten denkt men vooral aan ‘iets nalaten, maar de oorsprong van het woord ‘vasten’ is positief: “iets vasthouden”. Vasthouden aan waar het werkelijk om gaat.

Het vasten is zonder enige twijfel nuttig voor het lichaam, maar het is in de eerste plaats bedoeld om alles wat de liefde in de weg zit, los te laten, zoals negatieve emoties en oordelen. In kloosters wordt er daarom naast lichamelijk vasten ook aandacht besteedt aan innerlijk vasten, om wat meer aandacht te besteden aan wat van wezenlijk belang is. De bedoeling is om vrij te worden van alles wat de geestelijke groei in de weg kan zitten. Het gaat hierbij om het verminderen van het ego, en het vermeerderen van de liefde. Dus om vast te houden aan de liefde in ons en deze meer ruimte te geven. Ook de stilte zoeken is een vorm van vasten, loskomen van ons lawaaiige ego en ons weer te verbinden met de innerlijke stilte.

Met het vasten proberen we om een veel diepere honger die wij ervaren in het diepst van onszelf, te vullen: de honger en dorst naar God. We blijven innerlijk honger en dorst houden, als we deze niet met goddelijke liefde voeden, als we onze dorst niet lessen met mededogen voor onszelf en de ander. Zodat we door dit vasten de rest van het jaar een liefdevollere relatie hebben met onszelf, onze medemensen en God. 

Foto: Pixabay

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *