Tijd om te vergeven

De ‘diepe spijt en berouw’ die minister Lodewijk Asscher op 1 juli uitsprak over ons slavernijverleden, heeft niet geleid tot verzoening en verbroedering. Misschien moeten overheid en nazaten een voorbeeld nemen aan de aanpak van de Hernhutters.

Maxine Herinx – De teleurstelling die heerste na afloop van Asschers toespraak, Is terug te voeren op het als groot ervaren verschil tussen spijt en excuses. Een korte les semantiek leert dat spijt betonen eenrichtingsverkeer is, terwijl het aanbieden van excuses een wederkerige gebeurtenis inhoudt. Die excuses waren waarschijnlijk allang aangeboden als er niet het ‘gevaar’ had gedreigd van juridische implicaties, die een keten van schadeclaims en herstelbetalingen in gang zouden kunnen zetten. Maar doordat die eventuele juridische implicaties en financiële gevolgen nu ‘boven de markt hangen’, raakt de morele dimensie onderbelicht en wordt de impasse eerder groter dan kleiner. Terwijl de discussie over Nederlands slavernijverleden zou moeten gaan om het helen van wonden en het zoeken naar verzoening en vooruitgang. 

Vergeving vragen
Hoe nu verder? In christelijke kringen zijn initiatieven genomen om de impasse te doorbreken. Zo vroeg de Raad van Kerken om vergeving en belegde Arie Slob in de Tweede Kamer een rondetafelgesprek. In het huidige streng-seculiere klimaat worden dergelijke gebaren snel en gemakkelijk terzijde geschoven. Toch verdienen gebaren uit gelovige hoek, waar men een eeuwenlange traditie heeft opgebouwd in het doordenken van en omgaan met begrippen als ‘schuld’, ‘zonde’ en ‘vergeving’ misschien meer aandacht dan ze nu krijgen. Een inspirerende verzoeningspoging uit onverwachte hoek komt van de Evangelische Broeder Gemeenschap Hernhutters. In de aanloop naar Keti Koti, letterlijk ‘gebroken ketenen’, organiseerden zij een jaar lang allerlei laagdrempelige activiteiten, variërend van lezingen en conferenties tot het uitbrengen van een film, glossy, boek en een musical. Dit alles om het slavernijverleden bespreekbaar te maken en een gesprek op te starten. Maar allereerst om ook het aandeel van de Gemeenschap aan het koloniale verleden te erkennen.

Lees verder via deze link op Volzin.nu.

Foto: Dave Keeshan/Flickr.com

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *