Tien Geboden (1)

Deze zomer wijdt Rini Rikkert een serie aan Bijbelwoorden die bijna iedereen wel kent: de tien geboden. Op sommige plaatsen worden ze nog iedere zondag voorgelezen. 

Gisteren stond juist in de krant, dat wij Nederlanders zo’n moeite hebben met het accepteren van gezag, misschien is men het daarom in veel kerken wel een andere naam gaan geven, en heten ze nu vaak ‘de tien woorden’. Maar het zijn natuurlijk gewoon geboden. Heel oud al, minstens zo’n 26 eeuwen. Ze worden toegeschreven aan Mozes, en het verhaal gaat, dat hij ze boven op een berg direct van God ontvangen heeft. God had ze voor ‘t gemak maar even opgeschreven, op twee platte stenen. Het moest zelfs twee keer: de eerste keer smeet Mozes de stenen in woede kapot, toen bleek dat het volk zich niets van God aantrok. Prachtig, hoe het joodse volk in dergelijke verhalen het belang van deze geboden weet te onderstrepen. Geen geloof zonder ethiek. Het begint zo: ‘Toen sprak God deze woorden: ‘Ik ben de Heer, uw God, die u uit Egypte, uit de slavernij, heeft bevrijd.’ Daar moet je dan wel weer bijbel voor zijn, om een hele rij geboden te openen met een verwijzing naar bevrijding. We zijn blijkbaar vrije mensen, we kiezen zelf. Het is niet dat er iets ‘moet’ alleen maar omdat God, of de bijbel, of wie ook, het zegt – nee, die geboden zijn er tot ons eigen ‘heil’, ons eigen geluk, en dat van de gemeenschap. Die is veranderd, in al die eeuwen, dus verandert de betekenis van die oude geboden hier en daar ook…

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *