Thuis

Is de sneeuw al weer weg, als u dit leest? Ik hoop het, want van mij hoeft het niet. We kwamen van vakantie terug uit een zonnig en warm Tenerife, en dan is het toch even slikken, voor je hier je eerste stap in de sneeuw zet.

Toen was het nog een mooie donzige witte laag, en jawel, dat is best mooi om te zien. Vooral de bomen zijn prachtig, die kale bruin-witte takken. En het licht is ook zo anders: ik liep de volgende middag een stukje langs de rivier, waarboven een grote oranje zon langzaam onderging, mistig, wit en geheimzinnig. Mooi. Maar de rest bevalt me niet. Het geglibber, de zwarte bagger, al die oudere mensen die de deur niet meer uit durven, mijn auto viezer dan ooit, en dan die kou. Die seizoenen, waar is het ook alweer goed voor?! Ik ben geen voorstander. Van mij had Nederland een provincie van Tenerife mogen zijn. Wat niet betekent dat ik naar Tenerife wil verhuizen, want daar spreken ze namelijk Spaans. Je moet er toch niet aan denken dat ik columns in het Spaans zou gaan schrijven. Wat is dat toch iets raars, Nederlander zijn. Een land hebben waar je thuis bent, waar je hoort. Je kan er eindeloos op mopperen, doen we ook graag met z’n allen, maar dat neemt niet weg dat we er ook van houden, want het is onze plek, daar liggen onze wortels. Natuurlijk kan je ook emigreren en een nieuw thuis vinden, gelukkig is dat zo, maar ik hoef niet zo nodig. Nederland is prachtig. Vooral in de zomer.

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *