Terug “au Thoronet” (1)

In de zomer vertrek ik richting het Zuiden. Ik neem een goede vriendin mee. 14 juni komen we aan in de Thoronet. Het is er bloedheet. Ik herken meteen het landschap, de geuren en de kleuren. Het is alsof ik terug gekatapulteerd word in de tijd.

Ik rijd het kloosterrein op. Alle poorten staan open en ik rijd met mijn cabriolet door tot het eigenlijke kloostertje, een beeldig Provencaals huis. Tot mijn verbazing zijn ze het aan het afbreken. Het huis waarin ik jaren in de keuken en de provisie gewerkt heb. Ik maak rechtsomkeer. Hier hoef ik alvast niet te zijn. Ik rijd terug richting de kluis die ooit bestemd was voor familie die op bezoek kwam. Deze stond bij de eerste poort. Een stenen gebouw met een houtkachel.

Halverwege komen we een zuster tegen die de auto aanhoudt. Ik herken haar. Ik heb nooit met haar geleefd maar we zijn elkaar regelmatig tegen gekomen. Bij bezoeken aan andere kloosters van dezelfde orde. Ze heeft ooit zelfs mijn voet verzorgd. Ze leidt ons naar de winkel van het klooster. Dan komt er een tweede zuster. Zij is er voor de gasten. We volgen haar en ze legt ons bij een kop thee uit waar we logeren. In een oude villa die in mijn tijd is aangekocht door het klooster. De zusters hebben de villa Notre Dame de Floriège gedoopt. Ze legt uit hoe we bij onze kamers kunnen komen.

Nadat we daar onze spullen hebben neergezet gaan we naar de Vespers in de kloosterkerk. Wederom met de auto. De afstanden hier zijn niet gering. We wachten zo’n 10 minuten boven op de tribune in de kerk, tot de zusters binnenkomen. Velen herken ik. Ik heb vijf jaar met hen geleefd. Het raakt me om ze terug te zien.

De liturgie duurt lang. Er zijn de eindeloze buigingen, kruistekens. Ik voel weerstand in mezelf, ongeduld. Ik denk aan de woorden van mijn grootmoeder als ze tijdens de mis in haar parochiekerk zei:  “laten ze nu eindelijk eens hun mond dichthouden”.

Ik heb de stilte nog altijd lief maar al deze rituelen zijn voor mij te veel van het goede.

Miek Pot
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *