Berichten

De ziel op drift

In de geschiedenis van de filosofie en het christendom vormt de ‘ziel’ een terugkerend motief. Het concept wordt gebruikt om de precaire positie van de mens aan te duiden in het spanningsveld tussen aarde en hemel, tussen engel en dier. De mens overstijgt en domineert enerzijds de aarde en het aardse in zichzelf. Anderzijds kan hij zich niet aan de zwaartekracht onttrekken. Aan de ene kant heeft de mens ambities en aspiraties, die een aangeboren adeldom verraden. Aan de andere kant is deze adeldom oneindig ver verwijderd van de goden. Deze gedachte vormt de achtergrond van de driedeling van vlees, ziel en geest, die we al bij Paulus vinden en die eeuwenlang een leidraad vormde voor mystici. De ziel is in deze driedeling dat aspect van de mens, dat de kwetsbare middenpositie aanduidt.

Lees meer