Socrates en de kunst van het leven

Levenskunst wint aan populariteit. Waarom? En wat betekent het eigenlijk? Wat kunnen we er mee in onze tijd? Uit het boek ‘Zorg jij goed voor jezelf?’ van Erik Pool.

“De vader van Socrates was beeldhouwer. Van de bekendste beeldhouwer uit de geschiedenis, Michelangelo, kennen we de opvatting dat het beeld – de figuur – al in de ruwe steen opgesloten zit. Het is slechts de taak van de beeldhouwer weg te halen wat overbodig is en zo de figuur eruit te voorschijn te laten komen.

Vroedvrouw
Dit lijkt sterk op de metafoor van de vroedvrouw, die ook slechts zoekt en verlost wat al aanwezig is. Socrates’ moeder was vroedvrouw. Het is dus niet zo vreemd dat Socrates met een bakermoeder én een beeldhouwvader tot de conclusie kwam dat de filosoof (en de filosofie) slechts dat hoeft te verlossen wat tot leven wil komen: onze (voor)kennis van wat waar is. Alles van waarde is al aanwezig, in elk mens. Het is slechts de opgave het naar boven te halen en in de wereld te zetten.

Levenskunst als bevallen
Levenskunst kunnen we dan ook begrijpen als de kunst van het bevallen: hoe kunnen wij onszelf klaar maken om de ware kennis van het goede leven gezond ter wereld te brengen? En de beoefening van levenskunst kunnen we vergelijken met het houwen op ruw marmer: weghalen wat er niet toe doet en de vorm overhouden die uitdrukt wat wij waar, goed en schoon genoeg vinden om te tonen aan onszelf en onze medemens.”

Uit: Zorg jij goed voor jezelf? van Erik Pool.

Afbeelding: Erik Pool.

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *