Sfeer

Boeiend gesprek gehad met twee hbo-studenten die onderzoek hadden gedaan naar communiceren over zingeving met jongeren met een lichte verstandelijke beperking. Een van hen was het onderzoek ingegaan met een ferme evangelische attitude en kwam er vier maanden later uit met veel minder vooringenomenheid en een open houding. Wat was er gebeurd?

De studenten hadden de jongeren zelf geïnterviewd – kennelijk een origineel plan – en kregen dank zij een slimme vragenlijst inzicht in wat deze jongeren zelf als zingeving zouden benoemen. Ondanks het feit dat tal van hen uit een christelijk gezin komen, tappen zij voor hun zingeving uit een ander lexicon. Waar zij zich wel bij bevinden en wat hen inspireert is onderling respect, ruimte voor een eigen inbreng, een goede, open sfeer, niet als afwijkend beoordeeld worden en – verrassend! – de mogelijkheid om een ander te helpen. “Als je iemand kan helpen, dat ben je echt iemand’” zei een van hen.

Dat was een mooie uitkomst en op zo’n pakket verlangens sneuvelt al gauw je eenzijdige en belerende aanpak. Als je dat toelaat bij jezelf tenminste, en dat had deze student gedaan. Ook dat vond ik een mooi resultaat. Een van de aanbevelingen luidde dan ook dat hulpverleners hun eigen behoefte aan zingeving onder woorden moeten kunnen brengen om de behoefte aan zingeving bij deze jongeren te kunnen herkennen. We spraken erover wat het effect zou zijn wanneer je hun zou uitnodigen voor een kennismaking met diverse religies. Het leek de studenten geen goede zaak. Het gaat er niet om dat je deze jongeren een keuze voor Ajax, Feyenoord of FC Twente voorzet – het gaat erom dat je hun liefde voor voetbal ziet. Je laat hen niet kiezen tussen opera, palingpop, hiphop of hardrock, je moet hun liefde voor muziek zien en daar iets mee doen.

Ik moest denken aan de oude verhalenverteller W.G. van de Hulst, die beschikte over een stellige gelovigheid en stevige dogmatische kaders, maar die hield hij graag bij zich wanneer hij verhalen vertelde voor kinderen. Het ging hem bijvoorbeeld bij het vertellen van bijbelse verhalen niet om de waarheid, maar om een gewijde sfeer. “Dat wij niet zijn de al-weters en zij de niet-weters, maar dat we samen leren moeten. En dat alles is alleen mogelijk in eerbiedshouding.” Zo is het maar net.

Bron: www.volzin.nu

Willem van der Meiden
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *