Serieus…

Dat was leuk, de vorige twee columns. Even lekker de draak steken met al die zoetsappige kerstverhalen. Ik heb ze zó vaak gehoord, dat de onzin er achter elkaar uit stroomde – dat was weer plezierig, omdat ik even weinig tijd had voor schrijfwerk. Er werd namelijk verhuisd. En verhuizen kost zeeën van tijd en energie. 

Weet u waarom een mens zo’n ontzettende hoeveelheid spullen met zich meesleept? ‘Er is echt heel veel weggegooid hoor’ riep ik maar steeds verontschuldigend tegen de zwoegende verhuizers met de zoveelste boekendoos in hun handen. Maar eigenlijk is het te gek. Er wordt door mij nooit meer iets gekocht wat ik niet echt nodig heb. Zeker dit jaar niet… Logisch, dat verhuizen in onze consumptiemaatschappij op 2 staat, in de stress-top 10! Op nummer 1 staat ‘ontslag’ maar daar had het gelukkig niets mee te maken, mijn werk als dominee van de Elthetokerk gaat gewoon door. Dat is te merken, want er komen twee kerstvieringen aan, die de nodige voorbereiding vergen. Als u dit leest, zijn die alweer achter de rug, en bereiden we ons voor op het nieuwe jaar. Dan is het Licht-kind geboren, en ik mocht het weer aankondigen: daar zal ik nooit de draak mee steken. Niets zo belangrijk als met elkaar alle aandacht richten op het licht, dat, zeker weten, komt. Dan gaat het over hoop, over vertrouwen en natuurlijk over liefde, en daar kan je het nooit genoeg over hebben, zeker niet in deze donkere winterse dagen. Vanuit mijn nieuwe huis wens ik u een gezegend 2013, met veel licht en weinig stress!

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *