Religiestress maar dan positief

Niets is spannender dan de lancering van een boek weet ik inmiddels uit eigen ervaring. Vorige week was het dan zover. In een Amsterdams cafe zag het boek Religiestress het levenslicht. Mirjam Sterk, Peter Nissen, Jaap Marinus en Erik Drenth ontvingen de eerste exemplaren. Cultuurtheoloog Frank Bosman leidde de presentatie. 

Het boek is bestemd voor een breder publiek dan alleen theologen en het is afwachten of dat gaat lukken. Of mensen buiten de eigen kring het boekje ter hand nemen?   Ik hoop vooral mensen te bereiken die weinig meer hebben met kerk en religie, maar toch nieuwsgierig zijn naar het thema religie in de publieke opinie.

Oprecht blij was ik met de positieve aandacht voor het boek in meer behoudende christelijke kringen. In het Nederlands Dagblad was te lezen dat het thema van het boek bespreking verdient en in het EO radioprogramma “Deze week” was de directeur van deze omroep te spreken over de tips een aanbevelingen in het boek religiestress: “ Het lijkt alsof deze tips voor de hand liggen maar ze verwijzen naar belangrijke christelijke waarden”

Het aardige van alle feedback ( zowel positief als kritisch)  is dat het mij in ieder geval  aanzet tot verder nadenken over de wijze waarop godsdienst in de publieke opinie aan de orde komt. Het meest intrigerend vond ik een opmerking in hetzelfde eerdergenoemde  EO radioprogramma waar  het boek door een panel van commentaar werd voorzien.  Daar kwam aan de orde dat het christelijk geloof juist ergernis dient op te roepen.   Geloof hoort stress te veroorzaken en ons te verontrusten omdat het ons confronteert met alles waar we in tekort schieten. Positieve religiestress dus. De druk van religieuze gedachten en beelden wordt opgevoerd opdat we juist zo tot bloei komen.  Deze gedachte houdt me de laatste dagen bezig.

Hoeveel verontrusting kan een mens aan? Wat is het verschil tussen feedback waar je wat aan hebt en genadeloze kritiek die relaties tussen mensen onder druk zet?  Kees van der Staaij had vorige week na zijn abortus-opmerkingen te maken met genadeloze kritiek. Alle reacties op mijn boek zie ik als feedback.

Wees overigens niet verontrust.  ik waag me vooralsnog niet aan een nieuw boek.  Ik ben eerder toe aan ontstressen. Maar mijn gedachten over religie in de publieke opinie zijn nog niet af.  Feedback is welkom.

Tom Mikkers
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *