Recensie: Het zwart en het zilver – Paolo Giordano

Volgens Martha Nussbaum geven romans en verhalen een belangrijk inzicht in hoe we ons leven kunnen leven. En leren we over de levens van anderen, alsof we die zelf hebben meegemaakt. En volgens haar maakt dat ons tot betere mensen. Niet alle romans zijn daarvoor even geschikt. Het nieuwe boek van Paolo Giordano daarvoor weldegelijk aanknopingspunten. Door Nicole des Bouvrie.

Gelukkig leven
Het leven van twee mensen die van elkaar houden, die getrouwd zijn, goede carrière, kind op komst. Het leven gaat zijn gangetje, elke vrijdagavond eten ze vis bij het visrestaurant, eigenlijk zouden ze kunnen zeggen dat ze gelukkig zijn. Hoewel dat in zoveel woorden benoemen wellicht afbreuk zou doen aan de momenten die ze samen delen.

De derde persoon
Maar zoals alle goede boeken, begint ook dit boek bij de komst van een derde persoon. Een indringer, die de twee zelf hebben uitgenodigd. Een oudere vrouw, een weduwe, die in het huishouden komt helpen. En dat zet het huwelijk op zijn kop. Niet omdat er extreme dingen gebeuren, maar omdat er opeens iemand is die zo goed voor ze zorgt, dat ze over hun eigen moderne rolverdeling gaan nadenken.

Levensstromen
Volgens de oude theorie van Galenus, zijn alle mensen een bepaalde categorie: bloed, zwarte gal, groene gal of lymfe. Die metafoor voor karakters is waar de titel van het boek op terugslaat. Het zwarte levenssap, de melancholie en het zilver van de onuitputtelijke vitaliteit. Dat mengt soms best en kan een prima samenzijn opleveren. Maar soms, door de katalysator van de derde persoon, kunnen die twee stromen zich splitsen. Of misschien was het zilver en het zwart wel nooit gemengd. En dat zorgt bij de verteller, de man, voor de nodige onzekerheid:

“Uiteindelijk zijn we bijna nooit gelukkig of ongelukkig door wat ons overkomt, we zijn het een of het ander afhankelijk van het levenssap dat in ons stroomt, en het hare is vloeibaar zilver, het witste van alle metalen, de beste van alle geleiders, het metaal dat het felste weerkaatst. De troostrijke gedacht dat zij zo sterk is, vermengt zich met de angst dat ik niet echt onmisbaar voor haar ben, en dat een van de talloze manieren waarop ik aan haar vastzit die van een bloedzuiger is, die het leven uit een ander zuigt, een enorme parasiet.”

Over het boek:
Het zwart en het zilver
Paolo Giodano
Verschijningsdatum: 9 oktober
De Bezige Bij 

Afbeelding: h.koppdelaney via Compfight cc

Nicole des Bouvrie
(@Nobyeni, Nobyeni.nl) is afgestudeerd in de hedendaagse filosofie (PhD) en werkzaam als freelance filosofe, schrijfster en consultant. Ze leest veel, en is voornamelijk geïnteresseerd in waarheid en waarachtigheid, filosofie, kunst, en het leven.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *