Recensie: God sta het kind bij

Een bijzonder boek van de Nobelprijs-schrijfster Toni Morrison, een roman die vanuit meerdere perspectieven draait om een paar belangrijke thema’s: racisme, opgroeien, misbruik. Bezien vanuit volwassenen die ooit kind waren, vanuit ouders, vanuit iedereen die in het boek voorkomt. Door iedereen een stem te geven, wordt het geheel een meeslepend verhaal dat raakt. Een recensie door Nicole des Bouvrie.

Prachtig, heftig

In prachtige taal – en in een mooie Nederlandse vertaling – verhaalt Toni Morrison van het werkelijke leven, het leven van een paar gewone mensen in Amerika, die elkaar door omstandigheden tegenkomen, elkaar beïnvloeden en elkaar aanraken. Hoofdpersoon is de zeer zwarte Lua Ann, die haar zwartheid eerst moet leren dragen, een zware last die op haar schouders rust en waar ze nooit aan zal kunnen ontsnappen. Haar moeder schaamt zich voor deze afwijking – hoe kan zo’n zwart kind ontstaan uit twee redelijk blanke ouders? Hoe kan ze dat kind liefhebben, liefdevol opvoeden? Dat kan ze niet. Een heftig gegeven dat zonder schroom de opening van het boek vormt. Ook zonder veroordeling, zonder schuldgevoelens. Maar Lua Ann groeit op, en probeert haar jeugdtrauma’s van zich af te schudden. Ze wordt een onafhankelijke prachtige vrouw, die haar zwartheid positief weet in te zetten. Maar komt ze ook echt los van haar verleden?

Het werkelijke leven

Ik wil niet al te veel zeggen over wat er gebeurt en de mensen die er in voor komen, aangezien dat moeilijk is zonder al te veel weg te geven – het is maar een klein boek (208 bladzijdes), en uiteindelijk draait het niet om wat er gebeurt, maar om hoe de mensen in het boek deze belevenissen dragen en verwerken. Het is een optekening van werkelijke levens en dat komt regelmatig hard binnen. Maar niet op een vervelende manier maar op een mooie manier. Het is een goed voorbeeld van een boek dat iedereen zou moeten lezen om je beter in te kunnen leven in het leven van andere mensen. De Amerikaanse samenleving en hun verhoudingen zijn ons misschien wat vreemd, maar door goede literatuur te lezen, zo zegt filosofe Martha Nussbaum, kunnen we deze mensen wel leren begrijpen en meeleven met hun leed. Dat is volgens haar niet enkel de kracht van literatuur, maar ook de functie: het brengt mensen uit verschillende bevolkingsgroepen dichter bij elkaar.

Daartoe is dit boek uitermate geschikt. Het maakt je ook dankbaar voor wat er is, wat voor mooie dingen er zijn in het leven. Een prachtig geschreven boek, dat helaas dun is en waar je snel doorheen bent, omdat eenmaal begonnen het je niet meer loslaat.

vdi9789023490302

Over het boek:

God sta het kind bij
Toni Morrison
Uitgeverij de Bezige Bij, 2015.

Nicole des Bouvrie
(@Nobyeni, Nobyeni.nl) is afgestudeerd in de hedendaagse filosofie (PhD) en werkzaam als freelance filosofe, schrijfster en consultant. Ze leest veel, en is voornamelijk geïnteresseerd in waarheid en waarachtigheid, filosofie, kunst, en het leven.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *