Recensie: Adem

‘Bas blijven zien, niet als patiënt, niet als de zoon-die-hij-had-moeten-worden, maar als de zoon die hij was geworden.’ Ik beschouw deze zin als een kernzin in dit prachtig geschreven boek ‘Adem’ van Jaap Lodewijks. Een recensie door Jos  van Oord.

Vaderen

Het boek beschrijft op een indringende wijze hoe een vader en een psychisch zieke zoon elkaar zoeken, kwijtraken, maar vooral liefhebben. Er is één woord dat door het boek heen blijft spelen: overgave.  En dat kost wat. Het vraagt om acceptatie, acceptatie van wie je zoon is. En dat is vaak anders dat het beeld wat je hebt van je kind. En nog wezenlijker, het boek gaat ook over het leren accepteren dat je als vader aan de kant wordt gezet. Je mag ‘vaderen’ binnen de grenzen die zoon aangeeft. En dat vraagt om nederigheid. Vader Ben zal met vallen en opstaan die andere weg gaan, die van hebben naar zijn. Er zijn, meer niet. Maar ook niet minder.

Franciscaans leiderschap

Ik ken de schrijver als een gedreven verteller en schrijver over Franciscus van Assisi. Zijn eerdere boek gaat over Franciscaans leiderschap. Franciscus had een bijzondere visie op leiderschap. Het was niet belangrijker dan ‘het wassen van andermans voeten’. Dit eerdere boek is een must voor menig leider die het vooral met zichzelf goed voor heeft. Want in dit soort posities en functies zou de ontmoeting centraal moeten staan en nog concreter: de kwetsbare mens.

De kwetsbare mens

En juist dit accent uit zijn vorige boek wordt ontroerend mooi in deze roman beschreven. Lodewijks vertaalt Franciscus visie op mens-zijn naar een indringende verhaal over een kwetsbare vader en zijn kwetsbare zoon. Is er ontmoeting mogelijk met deze zoon Bas, een psychisch patiënt, die na jaren van opnamen zelfstandig woont op een flat? En zichzelf verwaarloost, de weg kwijt is. ‘Meneer mijn vader’ brengt trouw eten, probeert nog van alles te veranderen in de levenssituatie van de zoon maar komt uiteindelijk uit bij die ene manier: zijn. Er zijn voor de ander, de ander waarderen in-wie-hij-is. Dus ook accepteren dat zoon een sterke dwingende kant heeft, je soms totaal negeert. En dan liefde blijven tonen. En vrijheid geven. Je laten raken. Kwetsbare vader durven zijn.

Kunst van overgave

Wat mij intrigeerde is de titel van het boek. ‘Adem’ loopt als een ademtocht door het boek heen. Inblazen en uitblazen. In elkaars adem leven. Maar vooral de prachtige gedachte dat we doorademen in elkaar. Dat geeft troost en rust. Ook in een relatie tussen een vader en een zoon. Daarin vindt de totale overgave plaats. Daarover gaat deze roman. Een juweeltje.

adem_isbn_9789025903886_1_1423709321

Over het boek

Adem
Jaap Lodewijks
Uitgeverij Ten Have
2e druk 2015

Afbeelding: ohmann alianne via Compfight cc.

Jos van Oord
Jos van Oord is theoloog en predikant. Vanuit zijn jarenlange betrokkenheid bij cultuur, welzijn, zorg en spiritualiteit is hij inzetbaar op velerlei gebied. Zijn hart gaat als eerste uit naar het 'vertalen' van Bijbelse verhalen naar de vragen van vandaag.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *