Persoonlijke reflectie opleiding geestelijke begeleiding

Een persoonlijke reflectie op de Opleiding Geestelijke Begeleiding van het Titus Brandsma Instituut te Nijmegen, van Drs. A.G.M. (Toon) Cent, Geestelijk verzorger/begeleider.

Het uithouden met jezelf

Misschien is de moeilijkste opdracht in het leven wel: het uithouden met je zelf, met de ander en met de Ander, met God. Uithouden, erbij blijven, aanwezig blijven, deze woorden geven de kern aan waar het in de opleiding voor Geestelijk Begeleiding om gaat. Ik heb eerder verschillende psychotherapeutische opleidingen gevolgd, maar nu diende een godsonmogelijkheid zich aan. Hoe kan ik erbij blijven? Hoe kan ik het uithouden wanneer ik niet kan helpen, waar geen oplossing in zicht komt?

Om het te kunnen uithouden met de ander en de Ander zal ik het in de eerste plaats moeten kunnen uithouden met mezelf! Tijdens deze opleiding leerde ik om af en toe stil te staan, om bij de Ander te blijven hoezeer het mij ook beroerde. Tijdens de colleges kwamen alle vormen van christelijke spiritualiteit aan de orde, maar ook verschillende mystici, zoals Meister Eckhart, Dag Hammerskjöld, Iris van Haaren e.a. Allemaal mensen die uitdrukking gegeven hebben aan hun manier van “uithouden”…

Aldoor vragend

Misschien raakt Dag Hammerskjöld voor mij nog wel het meest de kern als hij schrijft: 

“Steeds verder word ik gedreven… 

aldoor vragend, zal ik aangekomen zijn?”.

In mijn dagelijks werk als geestelijk verzorger is dat precies wat me steeds overkomt. Aldoor vragen mensen: waar ben ik, wat overkomt mij, waarom ik, wie ben ik, waar moet ik heen, waar kan ik heil en genezing vinden? En het razend moeilijke aan wat ik doe is, dat ‘erbij blijven’, niet gaan leiden, geen diepzinnige opmerkingen maken. Nee, precies dáár zijn, waar de pijn, de realiteit en het ondragelijke zich bevindt.

Wat je naar mijn beleving als geestelijk begeleider vooral anders doet dan een psychiater is werken vanuit een ander perspectief. Er “anders” naar kijken, met de ogen van God, zoals Hein Blommestijn dat zegt. Dat “anders” kijken geeft soms letterlijk ook ‘een andere kijk’ op het leven. Inigo Bocken vertelde ons in een college dat het leven een waagstuk is. Telkens moeten we een stap in het duister zetten, nooit weten we vooraf of we vaste grond onder onze voeten krijgen. 

De stoel van God

Als geestelijk begeleider kan en mag ik niet op de “stoel van God” gaan zitten, belangrijk en noodzakelijk is het om ruimte te scheppen, om oog en oor te krijgen voor hoe het goddelijk licht in de ander aanwezig is. 

Zo werkt geestelijke begeleiding: erkenning geven aan Gods’ werking in mensen. Dat is waar het ten diepste binnen geestelijke begeleiding om gaat. Om als medemens zo ‘aanwezig te zijn’ dat het goddelijk licht zichtbaar, hoorbaar en voelbaar kan worden. 

Ik heb de opleiding geestelijke begeleiding in 2010 voltooid, en nu ben ik al weer voor het tweede jaar werkzaam als practicumbegeleider binnen de opleiding. Ik zie nu het proces dat ik zelf heb mogen doormaken terug in de studenten. Ik zie hoe onze eigen groei en die van medemensen in het Licht zichtbaar wordt. 

Drs. A.G.M. (Toon) Cents

Geestelijk verzorger/begeleider.

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *