Overgave of belevenis?

‘Kijk,’ zei de vrouw, ‘Ik wil de mensen er gewoon van overtuigen dat het leven maakbaar is.’ Ja, en wat doe je dan? Ik knikte in ieder geval. En was benieuwd naar wat er op het statement zou volgen. Helaas was dat niet meer dan de wijsheden die je leert op marketingopleidingen, waarin het gaat om uitstraling, overtuiging, calculatie en uiteindelijk de ander zover te krijgen dat je spullen verkocht worden.

In dit tijdperk – met internet enzo – is dat allemaal een stuk ingewikkelder dan het verleidelijk inrichten van je winkeletalage en de juiste reclamecampagne maar au fond maakt het niet veel uit.

Niet dat je daar niet ook gevoelig en intelligent voor moet zijn, maar te zeggen dat vanuit die hoek het hele leven maakbaar is, gaat wat te ver. Althans dat dacht ik toen dat exposé volgde over je uiterlijk dat je toch een complete make-over kon laten ondergaan, over je dagindeling die je kunt vullen zodat je ofwel veel, ofwel niets meemaakt en dat je ook zoveel mogelijk kunt zorgen dat je fit en gezond blijft.

Je kunt de kwestie van de maakbaarheid ook afdoen met de dooddoener dat je op het een wel, en op het ander geen invloed kunt uitoefenen, maar dan ga je eigenlijk niet in op de uitnodiging om hier eens even goed over na te denken. Ook al doe je dat voor de twintigste keer en zijn miljoenen je in zeker een paar duizend jaar je in de mooiste woorden en geschriften voorgegaan.

Ik had niet om die opmerking gevraagd, hij is er opeens en het is aan mij hoe ik ermee omga. En zo gaat het iedere dag in het leven. Het leven dat me gegeven is en waar ik ja tegen heb gezegd en dat nog iedere dag doe (ook omdat nee zeggen niet meer kan).

Betekent het feit dat ik het leven heb gekregen ook dat ik het moet nemen zoals het zich voordoet? Het kan zich toch niet anders voordoen dan dat ik het ervaar? Dus dan zou de vraag zijn of ik die ervaring kan beinvloeden.

Dat is in feite wat we tegenwoordig de ganse dag proberen: onze ervaring beinvloeden met allerhande belevingen. De belevenismaatschappij noemen ze dat ook wel. Hoewel dat met het toeslaan van de crisis iets minder pretparkgehalte heeft gekregen, lijkt de tendens het leven vol te pakken met belevenissen niet te stoppen.

Zou het iets met overgave te maken hebben, maar impliciet tegelijkertijd een angstige afwijzing daarvan zijn? De beleving kiezen we zelf uit, we betalen er ook voor. De avontuurlijke reis, de theaterbelevenis, het concert, het totaal spacygekleurde kantoor met de zwevende bureaus, de auto die niet als blik maar als de kans tot de ultieme belevenis wordt gepresenteerd. We geven ons er maar al te graag aan over, maar als iets niet voldoet, willen we ons geld terug.

Nee, dat is geen overgave. En als het dan inderdaad de angstige afwijzing van de behoefte aan overgave zou vertegenwoordigen? Dan zeg je dat het leven maakbaar is. Want dan ga je aan de kant staan waar de zaken te koop en onderhandelbaar zijn. Daar waar je denkt controle te hebben, daar waar de belevenis voorspelbaar en calculeerbaar is.

Daar waar de belevenis nooit een ervaring zal kunnen worden die je leven kan veranderen. Eigenlijk zeg je dan nee tegen het leven.

Mirjam Windrich
Mirjam Windrich - Mindful Analysis biedt kortdurende online geestelijke hulpverlening aan voor relatieproblematiek en psychische klachten. Binnen een week resultaat (wordt deels vergoed door de zorgverzekeraar). drs. Mirjam Windrich is coach en psychosociaal therapeut. Haar praktijk bevindt zich in Amsterdam-Zuid. Neem voor een afspraak of meer informatie contact op via info@mirjam.nu. ® Mirjam Windrich
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *