Over koffie, hete soep en tolerantie

Vandaag de dag wordt tolerantie vaak verward met gedogen. Of, erger nog, met iets oogluikend toestaan zonder een eigen standpunt in te nemen. Zo lang men dit maar weet uit te houden en men het zwijgen niet doorbreekt, zo lang kan men de schijn van een eigen mening wel overeind houden.

In werkelijkheid verhult deze houding dat men feitelijk overal buitenstaat en dat men het contact met de naaste omgeving feitelijk heeft verloren. Want wie zwijgt stemt toe. Mooier kunnen we het niet maken. Tolerantie vertrekt altijd vanuit een verschil tussen mensen en niet vanuit gewoon meedoen zoals de stichting etherreclame wil doen geloven. Tragisch genoeg ontbeert deze benadering de noodzaak van de meedogenloosheid. Het is de durf om ingewikkeld te zijn: enerzijds een zekere analytische koelte die de roze wolken van elkaars standpunten doorprikt en verschillen aantoont en aan het licht brengt, anderzijds het warme mededogen dat de ander nooit in ongenade laat vallen. Zo houdt men het eigen standpunt hoog, zonder dat van de ander te onderdrukken. Als dat geen uur van waarheid is! Een manier van omgaan die goed aanvoelt: Always when I come here it feels like a star. More or less! Die uitspraak kennen we maar al te goed van de koffiereclame. Verschillen zijn er om eerst aan het licht te worden gebracht, om vervolgens in liefde te worden toegedekt en leefbaar gemaakt. Overal daar waar mensen het samen aankunnen de soep niet zo heet te eten als ze wordt opgediend.

Heine Siebrand
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *