Ook Statenvertaling is waus

Hoe zou het zijn met de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV)? Het kind is inmiddels zeven jaar oud en heeft een jaar geleden de status van voorkeursvertaling gekregen in de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Daar was veel om te doen. 

De NBV veroorlooft zich vrijheden ten opzichte van de grondtekst die Bijbelliefhebbers tegen de haren instrijken. In vieringen waarbij ik betrokken ben, gebruik ik wel eens de NBV. Ze biedt soms prachtig Nederlands, bijvoorbeeld in de wijsheidsliteratuur, maar huppelt inderdaad af en toe vreselijk uit de maat. En dan smokkel ik wel eens een woordje weg of waag me aan een eigen poging. De NBV ‘bekt’ en is een enorme vooruitgang vergeleken met de NBG-vertaling van 1951, om maar te zwijgen van de ten onrechte zo geprezen Statenvertaling: krom Nederlands, al verouderd bij verschijnen in 1637 en met grove verdraaiingen van de grondtekst in een door de kerk van die dagen gewenste richting.

Ook de NBV zal blijken een momentopname te zijn en de momenten tussen de nieuwe Bijbelvertalingen zullen elkaar steeds sneller opvolgen. Wij – opwaarts mobiele gelovigen – houden de taal niet bij en dat hebben we nooit gedaan. Ik voel in de gemeenten waar ik kom dikwijls een hunkering naar de on-taal van de oudere vertalingen, omdat die het geheim van de Godsontmoeting zou bewaren. Dat is nostalgie, maar ook on-zin. Geen enkele vertaling ontslaat de uitlegger en verkondiger van de verplichting om de brug te slaan tussen Schrift en hoorder. Een vertaling kan daarbij een hulpmiddel zijn, niet minder, maar zeker niet meer.

Een nog korter leven lijkt me beschoren voor De torrie van Mattie. Ik ben dol op initiatieven als dat van de evangelische pastor Daniel de Wolf, die het evangelie naar Matteüs omzette in straattaal van Rotterdam-Zuid – ‘torrie’ is een verbastering van story. ‘Toen Herodes snapte dat de astrologen hem geflashed hadden, werd hij helemaal waus en ging omin broeja lopen doen. Hij schakelde over op plan B’, luidt de straatversie van Matteüs 2, 18. Heerlijk – de journalisten van radio en tv zijn er nu al dol op – maar een strovuurtje. Ik heb twee manga kinderbijbels in de kast staan: Jezus à la Pokémon dus. Ook pogingen om eens een ander publiek te bereiken. Leuk, maar voor even. Net als de NBV.

 

Bron:  Volzin Magazine  11 nov. 2011

Willem van der Meiden
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *