Ondergaan en weer opstaan

Christa Anbeek – Enige tijd geleden woonde ik een doopdienst bij in Vrijburg te Amsterdam. Norah, een meisje van een maand of vijf werd gedoopt. Haar vader is een Soefi. Een vriend van hem, die ook voorganger van een Soefigemeenschap is, hield een kleine toespraak. Hij vertelde dat hij, toen hij de kleine Norah voor het eerst op schoot had, een spreuk in haar oor gefluisterd heeft. Het was een wens over vrede en vreugde in haar hart. 

Zelf was ik aanwezig met mijn dochter en haar zoontje van zeven weken oud. Hij werd deze keer nog niet gedoopt. Het thema van de dienst was zachtmoedigheid en zondagsrust. De zondagsrust is niet bedoeld als hard juk, maar als een open ruimte, waar je weer tot jezelf kunt komen, zacht worden, adem halen. Steeds meer dreigt die open ruimte verloren te gaan in ons hectische leven. We worden geleefd, aldus de voorganger, die het kan weten omdat hij zelf vrouw, kind en een drukke baan heeft.

Na afloop vertelde iemand me dat ze deze week met pensioen was gegaan, na veertig jaar huisarts te zijn geweest. Ze heeft een boek geschreven Een eindje meelopen. Naast het medische vond ze het altijd zo boeiend om met unieke mensen en hun levensverhalen te mogen werken en daar aandacht aan te besteden, in vreugde en verdriet, bij nieuw leven en bij sterven.

Die middag was ik in Akersloot om een lezing te geven over mijn boek Overlevingskunst. Een klein kerkje vol mensen die willen weten hoe je met de dood kunt leven. Het was duidelijk dat de meesten hun eigen ervaringen hadden met de dood. Een vrouw was ernstig ziek en keek de dood in de ogen, een ander had haar kind verloren, iemand uit de gezondheidszorg begeleidde dagelijks mensen in hun sterven. Hoe doe je het? Wat helpt? Hoe kun je met je emoties omgaan? Hoe kun je loslaten?

Als kind ben ik ooit gedoopt, toch weet ik nog altijd niet hoe het werkt: ondergaan en weer opstaan, bijna breken en weer terugbuigen. Gelukkig hebben we elkaar, een bonte gemeenschap met unieke verhalen die ons kan helpen een spoor te vinden.

Christa Anbeek is docent aan het Remonstrants Seminarium

Deze column verscheen eerder in AdRem april 2013.

Foto: Diezba/Wikimedia Commons

 

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *