Nieuwe spiritualiteit als derde weg (1)

Nieuwe spiritualiteit als derde weg tussen het materialistische paradigma en kerkelijke dogmatiek (1)

Wat is het profiel van de nieuwe spiritualiteit? Geen gemakkelijke vraag. Valt bijvoorbeeld mythosofie er ook onder, waarvan zondag 7 oktober jl. in Amsterdam, met Lisette ’t Hooft als een der initiatiefnemers een Nederlandse groep van 60 mythosofen bijeen was? In een artikel ‘Spiritualiteit lijkt terug’ (onder meer verschenen op openkerkleiden.nl en Zinweb.nl) noem ik spiritualiteit ‘de beleving’ en de ‘toepassing’ van religie in de breedste zin. 

Je kunt spiritualiteit zien als de ‘verhouding tot het Absolute, de Kracht die ons draagt, zo niet leidt in het leven’, waardoor er daarin veel meer synchroniciteit (‘toeval’) is dan we beseffen. In dat licht kun je spiritualiteit vertalen als: 

De tocht naar bewustwording, dat er heel wat meer tussen ‘hemel en aarde’ is dan we  denkend weten en dat die tocht in ons zelf (ons binnenste) begint. 

Dit klinkt louter persoonlijk, maar het is de vraag of dit juist is. Emancipatie heeft naast het persoonlijke ook altijd een politieke dimensie. Maar los daarvan, als je liefde geeft aan je gewonde zelf, waardoor er een proces van (zelf)heling plaats vindt, dan gaat dat een uitstralend effect hebben naar de wereld. Iets wat we vandaag beter kunnen beseffen door de ontdekking van de kwantumfysica, dat alles energie (plus bewustzijn en informatie) is en dat dit (dus niet materie) ook de ‘prime mover’ is/was van alles. En dat daardoor via de kosmische Wet van Aantrekking en het grote Veld om ons heen de kracht van je (glim)lach of de kracht van je zijn vele malen groter is dan je mentale vingertje van ‘zo moet het’.

Hoe dan ook, hierdoor hoeft de uitdrukking ‘Verbeter de wereld en begin bij jezelf’ vandaag minder cynisme op te roepen dan voorheen. We kunnen ons immers te veel vereenzelvigen met onze ‘ik’-beelden, in wezen rollen ook in de politiek om ons te handhaven, een vereenzelviging, die ons naast (onbewuste) emotionele blokkades vaak belemmert in de ontplooiing van het leven. Kortom, in spiritualiteit is aandacht voor de beleving van het transpersoonlijke van het eerste belang.

Volgende week:  deel 2: God als kern van het evolutionaire gebeuren

Hans Feddema
Hans Feddema is antropoloog en publicist en organisator van het Filosofisch Café Leiden. Hij studeerde geschiedenis en antropologie. Na zijn studies aan de Vrije Universiteit en aan de Universiteit van Amsterdam was hij jarenlang werkzaam als universitair docent, onderzoeker, journalist en politicus. In 1989 was hij een van de ruim tien oprichters van GroenLinks.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *