Nederland als Vrijdenkersruimte

Jesse Klaver, Tweede Kamerlid voor GroenLinks – “Alleen de twijfel maakt hongerig naar kennis, de zekerheid zoekt slechts bevestiging.” Dat schrijft Guus Kuijer in Draaikonten & Haatblaffers. Het boek van Kuijer gaat over de strijd die in de zestiende eeuw uitbarstte en die tot op de dag van vandaag voortduurt. De strijd tussen de twijfel en de zekerheid. Twijfelaars eisen die ruimte op om vrij te denken. Absolutisten willen die ruimte inperken. Absolutisten kunnen twijfel niet uitstaan. Er is maar één waarheid en dat is die van henzelf. En dan is de stap soms al te snel gezet om een ieder die iets anders denkt zeker te weten de mond te snoeren. Terwijl juist de vrijheid om zekerheden in twijfel te trekken hoort bij Nederland.

Ik weet zeker dat ik wil blijven vechten voor de vrijheid die we hier kennen. Een vrijheid die geworteld is in een rijke geschiedenis. Maar ik zal ook altijd blijven twijfelen. Want waar ik zeker over ben, is waar ik voor sta: mijn waarden, niet mijn waarheden. Ik ben altijd bereid om te twijfelen over de middelen om die waarden dichter bij te brengen. Ik ben geen standpuntgedreven politicus, ik ben een waardegedreven politicus.

Twijfel en zekerheid, dat zijn ook de hoofdthema’s van de vrijdenkersruimte die ik mocht inrichten in het Van Abbemuseum: Nederland als vrijdenkersruimte. De Vrijdenkersruimte van VVD en PVV was me op twee manieren veel te benauwend.

Ten eerste was er alleen plek voor bedreigde kunstuitingen die pasten bij de visie en het wereldbeeld van deze twee partijen die toch echt het woord vrijheid in hun naam hebben staan. De PVV van de provincie Noord-Holland hield de Arondeüslezing van Von der Dunk tegen. Hij betoogt dat er een nieuw taboe op de oorlog is ontstaan, die het onmogelijk maakt een analyse te voeren waarin de PVV kan worden vergeleken met de nationaal-socialisten. De VVD weigerde om de lezing van Von der Dunk te plaatsen in haar vrijdenkersruimte en sloot daarna stilletjes de ruimte. Alleen daarom al wilde ik per se de tekst van de lezing van Von der Dunk wel een plek geven in mijn Vrijdenkersruimte.

En dat brengt me op de tweede reden waarom ik de oorspronkelijke Vrijdenkersruimte te benauwend vind: de ruimte was ook letterlijk te beperkt. Want het was toch een beetje gek dat er werd gestreden voor in de woorden van Mark Rutte “het vrije woord dat Nederland heeft gemaakt tot een open en vrij land” in een ruimte die niet openbaar toegankelijk was. De echte Vrijdenkersruimte hoort de Nederlandse samenleving te zijn. Daar is het waar we niet slaafs achter autoriteit, leiders of traditie moeten aanlopen, maar frank en vrij argumenten van de ander tegen het licht moeten houden. …

Klik hier om de rest van het artikel op Joop.nl te lezen!

 

Jesse Klaver sprak deze tekst bij de opening van het project ‘Politiek Kunstbezit IV: Vrijdenkersruimte vervolgd’ in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Lees ook het stuk van Jonas Staal: Vrijdenkersruimte vervolgd. Volg Jesse Klaver op twitter.

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *