Moederen…

´Hoe is het met je dochter?’ Een wildvreemde tikt me op de schouder, en ik kijk verbaasd om. Ze moet erom lachen. ‘Ja, dan moet je er maar geen column over schrijven’ zegt ze. Ik lach met haar mee. Het moet nog steeds wennen. Maar leuk is het wel, als mensen laten merken dat ze die stukjes ook echt lezen.

Via de website van De Vonk of mijn eigen website kunt u zelfs reageren, of onderwerpen aandragen voor een nieuwe column. Doen!

Met mijn dochter gaat het gelukkig de goede kant op. Ze is weer thuis, bij haar gezin. Dat wordt zondag een Moederdag met een gouden randje.
Zelf ben ik nooit zo’n Moederdagvierder geweest. Zo’n bijzondere verdienste is het nou ook weer niet, ‘moeder’ zijn. We hebben toch ook geen ‘mensendag’ of ‘kerkgangerdag’. Er lopen ook genoeg mensen rond die toevallig officieel geen moeder zijn, maar geweldig veel voor anderen betekenen en altijd voor iedereen klaar staan. In de kerk bid en dank ik op die dag dan ook altijd voor de mensen die moederen. Maar ja, ‘Moederendag’, dat klinkt niet.

Mijn gemopper heeft ook te maken met een allergie voor verplichtingen. Vroeger móest je op zo’n dag met het hele gezin naar je moeder, en dan naar je schoonmoeder… zucht. Een bezoekje is prima, maar niet achter elkaar en niet verplicht.
Mijn dochters hebben goed naar me geluisterd, en blijven op Moederdag lekker thuis. Gelijk hebben ze. Vorig jaar stond er toch ineens een dochter met haar gezin voor mijn neus. Helemaal blij en gelukkig was ik! Hoe inconsequent kan een mens zijn? 

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *