Mijn schuld

Locatie: Schiphol. Schiphol-Oost.
Tijd: op zondag 20 maart 2011, 14.10 tot 15.10.
Ik sta met 41 mensen te kijken naar een hek.

Op dat hek staat een tekst. Daarachter staat nog een hek. Met prikkeldraad, dat twee kanten opwerkt. We kijken naar een gebouw met golfplaten. Naar de schaduwen van mensen voor de kleine ramen en op de binnenplaats.

De sfeer is ernstig, stil ook. De vliegtuigen maken dat we nog stiller worden. We hebben een plek opgezocht van onrecht. Een plek waar ik niets van wist.

Ik wist niet dat hier twee jongens afgelopen week een zelfmoordpoging hebben gedaan.

  Ik wist niet dat zij vervolgens in een isoleercel met camerabewaking zijn gestopt. Ik wist niet dat de tegels achter het hek niet in Nederland liggen. Niet onder Nederlandse wetten vallen.

We zijn stil. Ik bid: God…. God….
Ik heb mijn God geen idee hoe ik woorden moet geven aan wat ik voel.

We zeggen: Heer vergeef ons, we weten niet wat we doen. Vergeef ons dat we mensen het stempel illegaal geven. Vergeef ons voor ons gebrek aan naastenliefde. Vergeef ons voor het beleid wat onze regering voert. Vergeef ons voor het niet zorgen voor vreemdelingen.

Een bewaker blijft staan. Hij kijkt naar ons vanaf het parkeerterrein.
Hoort ons smeken om vergeving.

Ben ik schuldig in zijn ogen? Ik ben niet de regering. Ik ben geen bewaker. Ik ben een twintiger die op een zondagmiddag het lot van anderen denkt aan te trekken. Die aangeraakt wil worden door wat er gebeurt in de wereld. Die hoopt op deze manier haar eigen zorgen als onbelangrijk te ervaren.

Wil ik hier niet eerder mijn onschuld bewijzen dan mijn schuld?

De mensen die hier sinds 1993 bij elkaar komen zijn in elk geval blij met de aanwezige twintigers. Ze spreken voorzichtig de hoop uit dat we blijven komen. Dat meer jonge mensen geïnteresseerd zijn. Willen waken.

Ik wil niet waken. Ik wil iets doen. Ik weet alleen niet wat. Ik denk dat ik niets kan. Dat niets wat ik doe een verschil gaat maken voor de schaduwen achter het hek. Dat niemand er iets aan heeft dat ik nu weet dat een vrouw uit Egypte hier opgesloten zit.

Ik voel me machteloos. Ik vertrek in een auto en doe niets. Dáár voel ik me schuldig over.

—————————————————————————————————————————————

Een jaar geleden: schreef ik de bovenstaande tekst.
En nu:
 doe ik iets anders. Met veel christenen, agnosten en anders-gelovigen samen.
Tijdstip: 
zaterdag 31 maart 2012, van 13.00 tot 01.00
Locatie: 
Keizersgrachtkerk 566, Amsterdam. De plek waar voor één dag het vreemde vertrouwd wordt en het vertrouwde vreemd.
Wat: Vreemdland. Een festival met muziek, actie en feest. Met o.a. Joël Voordewind, Ruud Lubbers, Huub Oosterhuis, Hans Spekman, Theathermaker Bright O. Richards, Amnesty, WickedJazzSounds, een actie voor de Iraanse vluchteling die zich een jaar geleden in brand stak en overleed op de Dam, een avondgebed en nog tientallen andere namen en organisaties. Kijk hier voor het gehele programma.
Nodig: je aanmelden via FB voor een paspoort. Zo niet, dan kan op de grens van Vreemdland in aanmerking komen voor een tijdelijke verblijfsvergunning. Uiteraard via een ingewikkelde procedure.

Jullie zijn van harte welkom, zowel met paspoort als sans papiers. 

Inger van Nes
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *