Mient Jan Faber niet direct 'realistische idealist'

Dagblad Trouw noemde, toen de nucleaire top in Den Haag nog niet in beeld was, Mient Jan Faber – mede naar aanleiding van zijn opmerking dat hij nu wat terugkomt op zijn vroegere acties tegen de kernwapens – een ‘realistische idealist’.

Ik heb wel met hem samengewerkt in acties, dialoog-conferenties zowel met de ‘officiële’ als de dissidente vredesbeweging uit ‘Oost-Europa’ van toen en ook in het Komitee Kruisraketten Nee o.l.v. Sini Strikwerda. Dat was een breed Komitee, waarin ik in zat vanuit onder meer de radicale vredesbeweging en de EVP.

Dialoog zagen we toen als van belang om een (kern)oorlog te voorkomen, maar ik ben het met Trouw eens dat Faber terecht ook de dissidenten in Polen en dergelijke steunde. Ik deed dat ook, hoewel ik hen wel steeds adviseerde om niet voor de polarisatie te kiezen, maar gezien de militaire overmacht en het havik-denken van het communistische bewind, zo geweldloos mogelijk te opereren.

De middelen zijn vaak belangrijker dan het doel, zei Gandhi steeds. Iets wat, ook bij de Arabische Lente, in Syrië en tevens wellicht in Kiev wel eens wordt vergeten. In die zin, dus als het gaat om het effect, beschouw ik zeker Gandhi en King als ‘realisten’. Natuurlijk is elke term arbitrair. Achteraf de leus ‘kernwapens de wereld uit’ flauwekul noemen, zoals Faber doet, lijkt aparte retoriek, maar is zeker in het licht van de vredesacties nu rondom de kernwapens in Nederland niet direct het stellen van een ideaal in een wereld, waarin we best iets minder wapens zouden kunnen hebben, ook bij ons als gewone burgers, vooral in de VS.

Retoriek mag van mij, maar is in dit geval toch wat verwarrend. Dat laatste geldt zeker voor het feit dat Faber in 2003 de illegale (en mislukte) militaire invasie van Obama’s voorganger Bush steunde. Dat was meer denken in termen van (westerse) macht dan van realisme, laat staan idealisme.

Afbeelding: VPRO

Hans Feddema
Hans Feddema is antropoloog en publicist en organisator van het Filosofisch Café Leiden. Hij studeerde geschiedenis en antropologie. Na zijn studies aan de Vrije Universiteit en aan de Universiteit van Amsterdam was hij jarenlang werkzaam als universitair docent, onderzoeker, journalist en politicus. In 1989 was hij een van de ruim tien oprichters van GroenLinks.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *