Menno en Kees (15) De laatste tien

Dinsdag speelden wij onze voorstelling in Delft, op woensdag reisden wij naar Maastricht. Daar speelden wij ‘Menno Simonszoon, geloof, hoop en twijfel uit het hoge Noorden’ in het diepste zuiden, voor een klein maar geconcentreerd publiek.

In Delft speelden wij voor een ouderensoos in de protestantse Vierhovenkerk, een van de weinige niet-doopsgezinde plaatsen waar we spelen. Als Menno zijn twijfels over het dopen van kinderen uitspreekt, dan hoor je het protestantse publiek denken: ‘wacht even, wij dopen toch wel kinderen?’ Inderdaad, en er zijn weinig protestanten die twijfelen aan de juistheid van de doop van onmondigen. Terwijl daar wel redenen voor zijn…

Delft was de dertigste voorstelling, wij zijn begonnen aan de laatste tien. In december nemen wij de voorstelling op voor Schepper & Co, op NCRV-radio. De teller van het aantal bezoekers staat op 2600. Voor het merendeel van de bezoekers is het, naast drama, ook een informatieve voorstelling. De meeste mensen horen feiten over Menno die zij nooit eerder hoorden. Het voelt goed, om zo’n dappere figuur uit onze kerkgeschiedenis letterlijk voor het voetlicht te brengen. En meer van hem te maken dan ‘een vergeeld, nauwelijks gelijkend portret aan de muur van de kerkenraadskamer’.

Wat mensen aanspreekt, is dat Menno zijn volgelingen een ‘kruiwagen met kikkers’ noemt. ‘Zij springen alle kanten op, hobbel met die kruiwagen door een kuil in de weg en hup, iemand is alweer zijn eigen richting begonnen’. Dat was al zo in Menno’s tijd, dat is blijkbaar nog altijd zo. Het schrijven van je eigen belijdenis brengt met zich mee dat iedereen op zijn of haar manier kan geloven. Dat is mooi, maar ook lastig. Hoeveel verscheidenheid kan een geloofsgemeenschap hebben?

Menno probeert in zijn tijd de boel bij elkaar te houden (zoals eeuwen later Job Cohen). Het zou lang duren voordat er enige consistentie kwam in de doperse beweging. Tot op vandaag zijn de plaatselijke gemeenten behoorlijk zelfstandig en daarbinnen houdt iedereen er zijn of haar eigen geloofsopvatting op na. Nog een wonder, dat ze nog steeds bij elkaar willen horen, in die ene kruiwagen van de Algemene Doopsgezinde Sociëteit!

Kees Posthumus
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *