Menno en Kees (14) Eerbiedwaardig leerhuis

Speciale vermelding in de Menno-tournee verdient de Olterterperkring, een oud en eerbiedwaardig leerhuis in Friesland. Al jaren organiseert de kring cursussen rond mooie en ernstige theologische thema’s. Van hoog niveau! Steeds weer weten ze de beste sprekers te boeken. Juul en ik speelden er op maandag 26 september. Het is de enige plaats in Nederland waar alledrie de voorstellingen te zien waren: Calvijn op bezoek, Arminius! Rekkelijk! en Menno Simonszoon. Uniek, ik heb de organisatie er uitvoering voor bedankt.

Het is hier traditie om het leerhuisseizoen te starten met een gezamenlijke avond in het Buorskip, een zalencentrum in het Friese Beetsterzwaag. Juul en ik waren er voor de derde keer achtereen de act van de avond. Al eerder viel ons op: het publiek is behoorlijk ernstig, er werd weinig gelachen terwijl daar soms best aanleiding voor is. De beheerder is een enthousiaste man, die ons gastvrij ontvangt. Het gaat hem goed, de zalen worden veel verhuurd en hij is er soms te druk mee. Maar de zondag is een rustdag, dan wordt er niet verhuurd. Er is in de zaal een echt podium, zodat de zichtbaarheid optimaal is. Wij werken wel met eigen licht en geluid.

Voordat we begonnen, besloten we nog even een frietje te halen bij snackbar De Jong. ‘Sjoerd en Anneke, bedoel je’, zei de beheerder. Twee weken daarvoor hadden deze twee hun bruiloft gevierd in het Buorskip, met een unplugged optreden van de ruige feestband ‘Band zonder Banaan’. De zaal stond op zijn kop. Wachtend op ons frietje met groentenkroket (wij zijn vegetariërs) raakten wij in gesprek met Anneke. Dat werd onverwacht, door haar openhartigheid en onze argeloze vragen, een diepgaand gesprek. Over de droevige feiten achter hun late huwelijk (zij zijn al 18 samen), over de overname van de zaak, over gestorven familieleden. Zo maar, in de snackbar van Beetsterzwaag, gaat het over de diepte van het leven.

Wandelend, terug naar het Buorskip, eten wij de laatste frietjes op, haastig. Te laat komen we aan, tien minuten voor aanvang voorstelling. Omkleden, microfoons aan en spelen maar. Wij leren ervan, voortaan gaan we niet meer met een volle maag het podium op. Dat speelt stukken lekkerder!

Kees Posthumus
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *