Menno en Kees (1) Wij zijn begonnen!

2011 is het Mennojaar. Na Calvijn en Arminius zal de acteur Kees Posthumus komend jaar voorstellingen geven over Menno Simons, de ‘founding father’ van de doopsgezinden.
Zinprofiel volgt Kees Posthumus tijdens de voorbereidingen. Een ‘preview’ van de voorstelling zal plaatsvinden op 5 maart in de Singelkerk in Amsterdam bij de officiële opening van het Mennojaar.

Elke week bericht theatermaker Kees Posthumus over zijn belevenissen met Menno.

Wij zijn begonnen!
Op maandag 10 januari startten officiëel de repetities voor de voorstelling ‘Menno Simonszoon’. Wij zijn Heleen Hennink, regisseur, Juul Beerda, accordeon, en ik. In het antikraakpand dat Juul momenteel bewoont, zetten wij de voorstelling in de grondverf. Wij lazen de tekst en werkten aan de openingsscene.

De afgelopen maanden deed ik de nodige research en zette ik tekst op papier. Schrijven is voor mij een lijfelijk genoegen, het doet me goed. Het is boeiend om mij, na Calvijn en Arminius, opnieuw te verdiepen in een kerkhistorisch figuur. Om op zoek te gaan naar zijn beweegredenen, zijn persoonlijkheid. Om te zoeken naar de relevantie van de voorstelling voor mensen van nu, voor mezelf.

Menno is anders dan Calvijn en Arminius, een jongen van de gestampte pot. Geen zweverig profeet, maar met beide voeten op de aarde. Niet academisch geschoold, geen intellectueel. Als Menno in een debat dreigt te verliezen, kan hij opgewekt gaan schelden. Als u de voorstelling gaat zien: u bent gewaarschuwd! Zo hartgrondig schelden zou de supertolerante Arminius nooit doen.
Menno leidde de doperse beweging na de gewelddadigheden in Münster, naar een geweldloos vaarwater. Hij redde de dopersen van een roemrucht en voortijdig einde. Intussen vormen de doopsgezinden een van de weinige echte vredeskerken die de christelijke traditie kent. Dat spreekt mij aan.

Mijn levensverhaal is met deze vredesgezinde dopersen verbonden. Toen ik eind jaren zeventig tot de overtuiging kwam dat ik dienst wilde weigeren, kreeg ik hulp van het Doopsgezind Vredesburo. Een aantal avonden sprak ik met een mentor van dit bureau. Dankzij hem ontwikkelden de aanvankelijke gevoelsmatige keuze tegen geweld in een weloverwogen keuze om dienst te weigeren. Die avonden veranderden mijn leven.  Nog altijd ben ik de doopsgezinden hier dankbaar voor. Prachtig dus, om als theatermaker na Calvijn en Arminius bij Menno aan te komen.
De komende weken repeteren wij elke maandag. Tussendoor leer ik mijn teksten. Dat is extra lastig, omdat deze weken mijn badkamer wordt verbouwd. De tegels vliegen om mijn oren en de hele dag klinken Nederlandstalige liedjes uit de bouwradio op radio.nl. Het verbindende element tussen de badkamer en Menno is water. Water zal ook in de voorstelling een belangrijke rol spelen.

 

Foto: Kees Posthumus en Juul Beerda
Fotograaf:Christiaan Krouwels

Info: www.keesposthumus.nl

Kees Posthumus
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *