Liefde en lijden

Geestelijk verzorger Marga Haas denkt na over mensen die alleen moeten sterven. Waarom is het sterven van sommigen voor diens naasten zo moeilijk? Zou het kunnen dat een beeld erdoor tezeer vertekend wordt? Een reflectie naar aanleiding van Johannes 19:25-26.

“En bij het kruis van Jezus stonden Zijn moeder en Zijner moeders zuster, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena. Jezus nu, ziende Zijn moeder, en den discipel, dien Hij liefhad, daarbij staande, zeide tot Zijn moeder: Vrouw, zie, uw zoon.” (Johannes 19:25-26)

Alleen moeten sterven

In mijn werk als geestelijk verzorger in een hospice maak ik het helaas wel eens mee. Dat iemand alleen moet sterven. Niet omdat er geen naasten zijn, maar omdat zij, om welke reden dan ook, het niet kunnen aanzien. Het is ook veel gevraagd om op dat moment nabij te blijven. Kwetsbaar en weerloos als een pasgeborene ben je op je sterfbed. Die kwetsbaarheid wordt een ander soms te veel.

Het roept prangende vragen op. Wie kan mijn lijden aanzien? Wie heeft de innerlijke ruimte om bij mij te blijven in het grillige verloop van ziekte en sterven? Wie vlucht niet?

Leerlingen van Jezus

De leerlingen van Jezus konden het niet. Ze zijn uit beeld. Gevlucht, afgedropen – wie zal het zeggen. Aan de voet van het kruis staat nog maar een klein clubje. Drie Maria’s (Jezus’ moeder, haar zuster en Maria van Magdala) en één leerling. De leerling van wie Jezus houdt. En, naar ik aanneem, die hém liefheeft. Alleen zij kunnen de aanblik van de stervende Jezus verdragen. Nou, misschien kunnen ze dat ook niet. Maar weggaan en hem in de steek laten is onverdraaglijker.

Een vertekend beeld

Een van de redenen dat mensen vluchten voor het lijden van een ander, is dat ze hem hebben opgesloten in een beeld en het niet kunnen verdragen dat hij niet meer aan dat beeld voldoet. Dat de sterke vader niet sterk meer is. Dat de altijd zo stoere moeder nu als een zielig vogeltje in bed ligt. Dat de leider en leidsman op wie je je hoop had gesteld zich moet overgeven. Oog in oog met de dood vallen alle beelden van de mens af en blijft alleen over wie hij ten diepste is. En niet iedereen kan of wil dat zien.

Zuivere liefde

Zuivere liefde wil een ander zien zoals hij is. Helemaal. De buitenkant, soms opgesmukt, soms doorschijnend. Maar daar staart ze zich niet blind op. Ze poogt ook de binnenkant te zien, de kwetsbaarheid, de eenzaamheid. Wat ze ook tegenkomt, ze bekijkt het met mildheid, met zachtheid. Daarom hoeven deze vier geliefden van Jezus niet te vluchten voor zijn lijden. Want lang voordat de weerloosheid zich aan de buitenkant aandiende, hadden zij die al diep van binnen gezien.

Marga Haas
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *