Lessen voor levenden

‘De dood is ook voor ons nog een beangstigend, angstaanjagend gebeuren en de vrees voor de dood is universeel, ook al menen wij dat wij haar op een aantal niveaus hebben overwonnen. Veranderd is alleen de wijze waarop wij ons hebben opgesteld tegenover en omgaan met de dood, het sterven en onze stervende patiënten.’

De Amerikaanse arts-psychiater Dr.Elisabeth Kübler-Ross (1926 – 2004) is een internationaal erkend pionier en autoriteit op het gebied van stervensbegeleiding en verliesverwerking. Zij heeft een belangrijke rol gespeeld bij het doorbreken van het taboe rondom sterven en rouwen. Haar boek ‘Lessen voor Levenden’ heeft een belangrijke rol gespeeld bij de opleiding van duizenden geestelijk verzorgers die moesten leren omgaan met vragen rond leven en sterven.

Kubler-Ross beschrijft in Lessen voor levenden hoe angst en woede rondom de dood worden gecultiveerd: ‘De vroegere India nen spraken van de boze geesten en schoten pijlen in de lucht om deze geesten te verdrijven.. En ook al noemen we de schoten bij militaire begrafenissen een eresaluut, in feite gaat het hier om hetzelfde symbolische ritueel, dat de Indianen hun speren en pijlen naar de hemel liet richten.’

Uit haar kinderjaren herinnert ze zich me nog de dood van een boer, die uit een boom gevallen was en aan de gevolgen daar van zou sterven. Hij vroeg simpelweg of hij thuis mocht ster ven en deze wens werd zonder meer ingewilligd. Hij riep zijn kinderen, zijn familie en zijn vrienden in de slaapkamer. Toen het moment van sterven aanbrak bleef hij thuis liggen, in zijn eigen geliefde huis, dat hij zelf had ge bouwd, en te midden van zijn buren en vrienden, die hem voor de laatste keer kwamen bezoeken; hij lag, omgeven door bloe men, op de plaats waar hij had gewoond en waarvan hij zoveel had gehouden. ´Als een patiënt zijn leven mag afsluiten in zijn vertrouwde geliefde omge ving kan hij zich daar beter in schikken. Zijn eigen familie kent hem goed genoeg om een kalmerend middel te vervangen door een glas van de wijn die hij graag heeft, of de geur van zelfgemaakte soep geeft hem misschien de eetlust om een paar lepels ervan te eten, wat, naar ik vermoed, nog altijd prettiger is dan een infuus,’ aldus Elisabeth in haar boek.

De Stichting Dr. Elisabeth Kubler-Ross Nederland (EKR) bestaat dit jaar 25 jaar.
EKR is een organisatie die zich inzet om het gedachtegoed van Kübler-Ross levend te houden. In de zomer van 1980 kwam Elisabeth Kübler-Ross voor het eerst naar Nederland om lezingen en workshops te geven. Een aantal ex-deelnemers van haar workshops gingen in op haar vraag om een officieel erkende instelling op te richten. En zo werd op 21 maart 1984 de Stichting Dr. Elisabeth Kübler-Ross / Shanti Nilaya Nederland een feit.

Voorzitter Eric Andre de la Porte legt uit dat de EKR in onvoorwaardelijke liefde mensen wil helpen om moeilijke ervaringen als verlies, sterven en rouw een zinvolle plaats in hun leven te geven. Volgens Andre de la Porte heeft zijn organisatie in ons land een pioniersrol vervuld in de rouwbegeleiding. ‘Inmiddels heeft rouwbegeleiding een niet meer weg te denken plek in onze samenleving gekregen,’ aldus de EKR-voorzitter.

Dertig jaar lang heeft zij over de hele wereld lezingen en workshops gegeven. Zij schreef vele boeken die in meer dan 20 talen vertaald zijn. De fasen van rouw, het werken aan je eigen unfinished business (onverwerkte ervaringen), de theorie van de vier kwadranten (het fysieke, mentale, emotionele en spirituele) en onvoorwaardelijke liefde zijn belangrijke pijlers in het werk van Elisabeth.

 

Op 14 november 2009 wordt een lustrumsymposium gehouden met als thema: ‘Leven, dood, transformatie.’ De Stichting Dr. Elisabeth Kübler-Ross Nederland heeft een kantoor, annex bibliotheek of vergader-ruimte in Zutphen.
Tel.:  0575 – 545703  
Email: info@kubler-ross.nl

Bron:   Tubantia

Info: www.vrijzichtmagazine.eu

 

Rinus van Warven
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *