Leren Liefhebben

Vincent Duindam trad op bij een avond van de Proefplaats in Paviljoen pOp. Het thema van de avond: “Leren Liefhebben”.

Een samenspel van conditioneringen

Vincent Duindam begint met de vraag: “Wie ben je?”. Dat is een moeilijke vraag uiteraard. Hij gaat in op de vraag door middel van een persoonlijke paradox. Hij kan zich aan de ene kant presenteren op een heldhaftige manier, als geslaagd academicus. Hij kan zich aan de andere kant presenteren op een kwetsbare manier. Welke van de twee is hij nu echt?

Je zou, heel strak psychologisch, wie je bent kunnen ontleden. Duindam stelt het voor als een “samenspel van conditioneringen” die je vormen. Dat je je tot iemand aangetrokken voelt kan daar mee te maken hebben, dat stelt Duindam voor als “resonerende conditioneringen”.

Een transparante gebruiksaanwijzing

Als je een relatie hebt en het wordt moeilijk, dan kun je denken: “Daar heb je hem weer, daar heb je haar weer”. Duindam stelt hiertegenover voor: “Je kan ook naar binnen gaan en denken: ‘Wat heeft dat met mij te maken? Ik sta op een bepaalde manier in deze relatie, dat heeft te maken met al die conditioneringen. Wat zegt dit over mij?’”.

Het gaat erom naar jezelf te durven kijken, je eigen “gebruiksaanwijzing” durven onderzoeken: “Maak je gebruiksaanwijzing transparant”. Interessant is daarbij dat Duindam niet noodzakelijk stelt dat al die lagen van conditioneringen opgeheven moeten worden. Het gaat eerder om erkenning en acceptatie, en toegeven dat het niet is wat je ten diepste bent.

Je staat al op de schat

Tegelijkertijd wordt er opgemerkt dat je ook verder kunt kijken dan je conditioneringen. Duindam stelt: “Je identiteit is eigenlijk het verhaal dat je vertelt. Maar wie ben je nou eigenlijk daarachter? […] In de spiritualiteit is er nog een soort kern die je eigenlijk bent.”

Het is wel een interessante gedachte. Het kan misschien eerder gezien worden als een methode dan als een vaststaande waarheid. Stel je bent ten diepste iets anders dan al je conditioneringen samen. Dan is het gemakkelijker om op die kern te gaan staan en conditioneringen te herkennen als niet ten diepste jezelf.

Of je weet wat die kern is maakt dan eigenlijk ook niet echt uit. Het gaat erom dat je er vanuit gaat dat die kern bestaat. Duindam stelt later, aan de hand van mystici van alle geloven: “Je staat al op de schat”. Je zou dat ook kunnen voorstellen als een stevige schatkist. Je weet niet wat erin zit, want hij is dicht. Hij is wel krachtig genoeg om op te kunnen gaan staan.

Reactie in vrijheid

De avond gaat over fundamentele vragen. Het wordt sommigen dan ook soms te veel en de tranen vloeien zo hier en daar. Al blijft het discreet. Soms verdwijnt iemand met een zakdoek om daarna terug te keren met bedaarde uitstraling maar wat rood onder de ogen.

Het is niet erg. De emoties worden goed omgespit. Maar dat is ook wel een beetje de bedoeling van de avond. Mensen schromen niet om openhartig te vertellen over hun eigen ervaringen. Het toeval wilde dat door de sneeuw de groep niet al te groot was. De perfecte omvang om iedereen de gelegenheid te geven om vrijuit te spreken.

Het maakt de avond informeel en interactief. Het formele deel vloeit als vanzelfsprekend over in het informele deel. Niemand heeft haast. Het maakt van de Proefplaats avond zo een heel vrij en intieme avond.

Lees meer op de site van de Proefplaats.

Lucas van Heerikhuizen
Lucas van Heerikhuizen is afgestudeerd als master in de godsdienstwetenschappen. Momenteel is hij werkzaam als webdeveloper en WordPress docent. Tevens is hij actief als redacteur voor Zinweb.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *