Kijk op Advent

Gerthe Lamers – Advent is een jaarfeest wat me ieder jaar weer overvalt. Nu ook weer denk ik er pas aan als het al zover is. Als je niet kerkelijk verbonden bent is er niemand die je eraan herinnert en moet je alles op eigen kracht doen. Het wordt me niet op een presenteerblaadje aangereikt. Dat is niet erg en heeft ook voordelen.

Komend uit de herfst met alle drukke werkzaamheden en de organisatie van allerzielenevenementen is er ineens die stille tijd van Advent. Sinterklaas moet nog gevierd worden en tegelijkertijd zitten we ook al in de adventstijd.

Vroeger toen de kinderen nog thuis woonden was het gemakkelijker. Op de school waar zij zaten (Vrije School) werden alle jaarfeesten uitbundig gevierd. Dan werd je onherroepelijk via weekbulletins op de hoogte gehouden van een aanstaand feest. Als ouder was het heerlijk om te zien hoeveel aandacht daaraan besteed werd en hoe de kinderen hiervan genoten. Voedsel voor de ziel. Tijdens Advent werd iedere ochtend na binnenkomst de adventskrans aangestoken , er werden speciale liederen gezongen en er werden adventsverhalen verteld. Maar nu de kinderen op eigen benen staan moet ik het zelf doen, er zelf aan denken. En kijken wat Advent mij dit jaar te zeggen heeft.  Want, ook al zou ik er niets aan doen en misschien zelfs ongelovig zijn, buiten wordt het onherroepelijk donkerder en kouder. De aankomende winter kan ik niet overslaan (al zou ik dat soms graag willen).

De seizoenen werken door op onze ziel, op onze stemmingen. Dan is het prachtig om gebruik te kunnen maken van beelden die uit onze voorchristelijke cultuur komen, waarin de verbondenheid van de natuur met de processen in de menselijke ziel zo goed tot uitdrukking komen. Advent is daar een mooi voorbeeld van. Onderstaande tekst over de herkomst van Advent geeft dat treffend weer:

De Germanen zagen deze tijd als een nieuw begin. Al ’t oude werd opgeruimd, zelfs de vuren werden gedoofd en er werden nieuwe vuren aangelegd. Een nieuw begin. De strijd van Michaël is beëindigd. De adventstijd begint op de 4de zondag voor Kerstmis. Het woord Advent komt uit het Latijn, van ‘adventus’, dat ‘komst’ betekent. Het is de komst van het licht op aarde, waaraan de advents-tijd vooraf gaat. Advent; tijd van hoopvolle verwachting, stilte na de stormen van de herfst. We zijn op weg naar de langste nacht. Steeds schaarser wordt het licht. In het meest noordelijke deel van Europa is het nu voortdurend nacht. De zon is er helemaal niet meer te zien (een belangrijke aanleiding voor het Sint Lucia-feest).

In donkere tijden word je als mens teruggeworpen op jezelf. Wanneer je niet meer wordt afgeleid door wat er zich buiten je afspeelt, moet je je wel met de binnenkant gaan bezighouden. Wanneer je niets meer kunt zien (duisternis) en horen (stilte) rest je niet veel meer dan voelen. Door dit alles onder ogen te zien, door er innerlijk licht op te laten schijnen, kan daar zich wat gaan ontwikkelen. Advent, de stille tijd, waarin het groeiend kaarslicht symbolisch is voor het innerlijk licht dat het aarde-donker kan overwinnen. Met de geboorte van het Kerstkind is dat innerlijk licht op aarde gekomen, om te groeien in de mensen.*

Dergelijke beelden helpen mij om verbinding te krijgen met de spirituele boodschap van Advent en Kerst. Zo buiten, zo binnen. Voor de komende tijd: terug naar mijn gevoel en kijken of ik in staat ben om daar steeds meer innerlijk licht op te laten schijnen en ontdekken wat er zich gaat ontwikkelen en geboren wil worden.Vooruit, nu aan de slag. Ik ga voor de zoveelste keer in mijn leven de adventskrans tevoorschijn halen en vandaag met aandacht de eerste kaars aansteken. 

Foto:  De Adventstuin zoals onze kinderen deze hebben meegemaakt in de kleuterklas op de Vrije School.  De dennentakken zijn in een spiraalvorm gelegd en wordt gemarkeerd met lichtjes. De spiraal is hier het symbool voor de weg die je gaat vanuit het donker naar het licht.  Het verkregen licht neem je mee terug in het leven van alledag. Ieder kind loopt om beurten deze weg in de adventstuin en weer terug.

* (bron: De Vrije Opvoeding)

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *