Joost mag het weten (2)

Opstanding in geloof en natuur
Nog even en het is Pasen. Het is net of de natuur dat weet: overal komt het leven terug, zoeken dieren elkaar op om het leven voort te zetten, en steken de bloemen hun hoofden weer naar buiten.

Het ontroert mij om veelkleurige jonge bloemen te zien bloeien langs de wegen, als een vertegenwoordiging van een andere, kleurrijke wereld die vaak ver weg lijkt, maar op sommige momenten (letterlijk) binnen handbereik ligt. De tuinplanten vind ik het meest raadselachtig, nadat ik een weekend in de tuin heb gewerkt om de tuin ‘voorjaarsklaar’ te maken, en alle tijd had om de plantjes goed te bestuderen: in de winter zijn ze helemaal weg, en nu komen voorzichtig weer rosse sprietjes. Straks staat er weer een flinke bos te bloeien.

Dit alles heeft een therapeutische werking op de mensen: wij komen weer onze holen uit, zoeken elkaar op, en dragen weer vrolijke en kleurrijke kleren. Bij de eerste stralende dag in maart waren de terrassen meteen gevuld met mensen, ook al lagen de temperaturen nog amper boven het nulpunt. Ook de stad komt weer tot leven. Als je daarnaar kijkt, begrijp je best dat allerlei godsdiensten een god hebben die door de dood heen gaat. Weliswaar zien we het mensen nooit doen, en dieren ook niet, maar de wederkomst in de natuur is aanleiding genoeg om al eeuwenlang vrolijke lentefeesten te vieren en daarbij te juichen: Hij is waarlijk opgestaan! Hoewel het voorjaar altijd iets sterks en opwekkends heeft, en vanzelf de wederopstanding uit lijkt te beelden, vind ik die herrijzenis toch niet het allermooiste aan Pasen.

Als vrijzinnig gelovige heb ik eerlijk gezegd wat moeite met de herrijzenis van Jezus, vooral met een letterlijk verstaan ervan. Het krachtigste is de tijd daarvoor – niet in de tuin of de natuur, maar in het Paasverhaal bedoel ik. De strijd om dat te doen wat gedaan moet worden, hoewel het bijna niet te doen is. Een mooi voorbeeld van standvastigheid en trouw. Door alle eenzaamheid heen. In de tijd voor Pasen is Jezus bereid om de consequenties van zijn gedrag en zijn overtuigingen te aanvaarden. Wat de gevolgen ook zijn. Jezus is voor mij een heilig voorbeeld van wijsheid en van moed. In dit licht wil ik dan ook geloven in de betekenis van het Paasfeest, zoals beschreven in de remonstrantse geloofsbelijdenis uit 2006: Jezus had de mensen lief en werd gekruisigd maar leeft, zijn eigen dood en die van ons voorbij.

Joost Roselaers
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *