Jezus en urine

In Brabant is ophef ontstaan over een kunstwerk van de kunstenaar Ralph Posset. Het gaat om een wc-rol met Bijbelteksten. De tentoonstelling moet taboedoorbrekend zijn. Dat lijkt te lukken met deze wc-rol en de tentoongestelde urine van de kunstenaar. Toch is het niet de eerste keer dat urine en religie tot controverse leiden.

Ralph Posset

De Bossche kunstenaar Ralph Posset heeft niet allleen een wc-rol gemaakt van bijbelteksten onder het mom ‘bijbel voor achterwerk’, maar ook doet hij aan bijbelrecyclen. Zo heeft hij een asbak en een wc-rolhouder gemaakt van de Bijbel. Er zijn inmiddels al verschillende Christelijke organisaties geweest die opgeroepen hebben tot protest en hun afkeur hebben uitgesproken, maar daar maakt Posset zich niet druk over. ‘Kunst moet wat oproepen’, zo stelt hij. Een aloud cliché. Het grappige is dat Posset niet uniek is in zijn werk en dat de recensies vernietigend zijn. Het werk wordt omschreven als kinderachtig, puberaal en bovenal inhoudsloos. ‘shockeren om het shockeren’, roepen de kranten. Daar is Posset dan wel weer boos over.

Andres Serrano

De Amerikaanse fotograaf Andres Serrano krijgt als sinds 1987 doodsbedreigingen. Zijn werk ‘Piss Christ’ is een foto van een beeld van Jezus aan een kruis in urine. De foto wordt ook nog stelselmatig aangevallen en kapotgemaakt door fundamentele Christenen die aanstoot nemen aan het beeld. Serrano zelf is een Christen en kan zich niet voorstellen dat mensen er aanstoot aan nemen. Het is anders dan bij Posset. Posset probeert het geloof te bediscusiëren en mensen te shockeren. Serrano probeert iets anders. Maar moet dit mogen?

Bijbels thema

In een interview uit 2012 met de Engelse krant ‘The Guardian’ verteld Serrano over de bedoeling van zijn foto. Hij stelt dat het feit dat mensen geraakt worden door het tafereel en het feit dat ze geschokt zijn door wat ze zien een hernieuwde manier is om het leiden van Christus te verbeelden. Het beeld van een Jezus aan een kruis doet niet meer wat het altijd deed. Het raakt mensen niet meer, omdat ze zo gewend zijn aan het beeld. Het lijden van Christus in een nieuwe hedendaagse vorm. Juist een heel Bijbels idee. Posset probeert dat eigentijdse ook te pakken door te shockeren. Niet vanuit een eigen geloof, maar vanuit het idee dat er zonder discussie over het geloof geen geloof meer bestaat. Ook daar zit iets in.

(Ont)heiligen

Beide kunstwerken shockeren en roepen discussie op. Posset maakt de Bijbel aardser en beschouwd de Bijbel als een gebruiksvoorwerp. Hij probeert de Bijbel en het geloof te ontheiligen en terug te brengen tot aardse proporties, terwijl Serrano de heiligheid van de Bijbel en de figuur van Jezus weer terug probeert te krijgen richting mytische proporties. Een tegenstelling waarin de controverse geen onderscheid lijkt te maken. Toch is het dapper van Serrano, dat hij als Christen dit werk durft te maken. Het ontheiligen van geloof door er maar zo hard mogelijk tegenaan te schoppen riekt naar gemakzucht. Maar moet dit kunnen? Ik vind dat het altijd moet kunnen. Maar de kracht van een werk zit in de symboliek en niet perse in de boodschap. Het gaat hierbij om vorm en niet om inhoud. Persoonlijk vind ik daarom Serrano interessanter. De inzet is spannender. Daarom is misschien de schok en impact groter. Maar dat is een kwestie van smaak.

Lees meer over de ophef aangaande Ralph Posset hier

Lees het interview met Andres Serrano in ‘The Guardian’ hier

Photo Credit: Yoeri Nijs voor Omroep Brabant

Kalle Brüsewitz
Kalle Brüsewitz (soulchecker.nl) is afgestudeerd in de theaterwetenschappen en kunsteducatie en is werkzaam als freelancer op het gebied van journalistiek en kunsteducatie. Hij noemt zich SoulChecker en zoekt naar dat waar mensen zich geraakt door voelen; in kunst, politiek en religie. Ook werkt hij als coördinator in een Aanloopcentrum voor iedereen die behoefte heeft aan koffie en een praatje.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *