In Busan (2) – Pacific Cry

Namens de Nederlandse Remonstranten is Christiane Berkvens aanwezig tijdens de Assemblée van de Wereldraad van Kerken in Busan, Zuid-Korea van 30 oktober tot 8 november. In deze blog vertelt zij wat zij de derde dag van de conferentie beleefde. Komende tijd plaatst Zinweb enige blogs van mensen die als afgevaardigde namens kerken naar Busan afreizen. 

Het is niet eens middag en deze derde dag heeft al zoveel emoties gebracht dat je je afvraagt of er nog iets bij kan. Vanmorgen begon de dag met een dienst waarin een Zambiaanse predikante een harde tekst uit de profeet Amos las. Nou ja… las… nee: de wereld in schreeuwde, met begeleiding van trommels. Ik was zo ontroerd dat ik geen woord uit kon brengen.

Dit was het dus, het effect dat de profeten uit het Oude Testament moeten hebben gehad als zij hun ongezouten kritiek tegen de machtige heersers aanhieven.  Vervolgens nam ik deel aan een Bijbelgesprek in het Frans. Dat betekende veel mensen uit de Pacific en Afrika en een paar Europeanen. We bespraken dezelfde tekst uit de profeet Amos, waar God in woede uitbarst als hij ziet wat de mensen elkaar aandoen. Een stomp in de maag, zo een tekst.

Een Tahitiaanse afgevaardigde vertelde hoe nijpend de situatie van de atols wordt. Hele eilanden dreigen te verdwijnen in de stijgende oceaan. In theorie weten we dat, natuurlijk, maar als een jongen uit een van die eilanden je zijn woede kenbaar maakt omdat zijn volk moet worden ‘relocated’ vanwege het egoïsme van de rest van de wereld, wordt het een andere zaak. Wat heeft dat mooi praten en bidden over vrede  voor betekenis als wij deze mensen laten verzuipen?

De ochtend werd afgesloten met een plenaire sessie over Azië, waar de groeiende sociale en economische ongerechtigheid groeit  terwijl de oorspronkelijke pluriforme levenswijze bedreigd wordt. Een geweldige sessie, hoofdzakelijk gedragen door vrouwen (als een bisschop van de orthodoxe kerk uit Japan het woord neemt loopt iedereen weg. Vergeleken met deze vrouwen heeft hij niets in te brengen). Hier spreken dus vrouwen in naam van vijftig procent van de wereldbevolking. De jonge vrouw benadrukt opnieuw hoe multireligieuze belonging en een tolerante omgang met andere religies in het midden van de aandacht moeten staan. Strijd tussen denominaties, vaak aangewakkerd door kerken van buiten, hoort hier niet.

Dan spreekt wederom de voorman van de rischokosekai, een levensbeschouwing uit Japan, gebaseerd op het boeddhisme en ijverend voor vrede. Ik ken de beweging, Dr. Antje van de Hoek heeft er een boeiend onderzoek aan  gewijd. Jonge mensen die hun persoonlijk leven in het teken van betrokkenheid met elkaar en vrede stellen. Hoopvol voor de toekomst is de deelname van de voorman van de Pentecostals. Gepokt en gemazeld, lukt het hem om duizenden mensen te laten zeggen: Praise the Lord, Halleluja! Ja, ik ook. Gewoon niet eenkennig zijn. Zo voeden we onze kinderen toch op?

Bron: www.remonstranten.org

Christiane Berkvens - Stevelinck
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *