‘Ik zie de wetten en regeltjes uit de bijbel als de ultieme vorm van liefde’ (2)

Adrem, het magazine van de remonstranten, van deze mei-maand plaatste een interview met Marianne van Praag, rabbijn van Gelderland. Zinweb publiceert het interview nu in twee delen. Vandaag deel twee, deel een is hier te vinden. 

Mozes
Carolien Sieverink  – ‘Ik zie het verhaal van Mozes niet als een historisch verhaal. Ik zie het symbolisch: wat vertelt dit verhaal me? Mozes symboliseert een kant die we allemaal in ons hebben. Een kant van leiderschap, jezelf uit een moeilijke positie kunnen halen. Wanneer hij zijn opdracht krijgt vindt niemand hem lief, niemand wil hem hebben. Voor de een is hij een verrader, voor de ander een moordenaar. Hij moet zich dus waarmaken, en zijn broer zal hem helpen. Zijn oudere broer Aaron is een interessant gegeven, zeker vanuit de mystiek. In de schepping heb je eerst God, die is alleen. God loopt over van liefde en moet dat met iemand delen, want anders barst hij uit elkaar van al die liefde. Daarom schiep hij de aarde en schiep hij daarop de mensheid. Dus van één komt er door de schepping ook de ander, twee, er ontstaat dualiteit. Alles in de wereld bestaat uit dualiteiten: licht en duisternis, koud en warm, man en vrouw, goed en slecht, land en zee.  Eerst werden de dieren geschapen, en daarna de mensen. De mens heeft eigenlijk een dierenlichaam, maar heeft een extra ziel. Een dier heeft ook een ziel, maar die ziel is op een lager niveau. Een dier heeft een nefesh, de mens een neshama. Dit betekent in de mystiek dat als eerste het uiterlijk is geschapen, de condities zijn er. Als tweede komt de ziel er in, de extra dimensie, het innerlijke. Als je kijkt naar het verhaal van Kain en Abel, dan staan die twee ook voor het uiterlijk en het innerlijk. De oudste zoon heeft de jongste zoon gedood, het uiterlijk heeft het innerlijke overwonnen. Daarom ook heeft Mozes Aaron nodig. De een was de oudste, die staat voor het uiterlijk, voor de vorm. Bij de tweede kwam de ziel erin. Dat betekent niet dat de ziel meer waard is dan het lichaam. De ziel heeft het lichaam nodig. De een kan niet zonder het andere, de een vult de ander aan. Aaron was het uiterlijke, die kon makkelijk babbelen, die kon praten. Mozes zorgde voor de spirituele invulling.’   

Lessen
‘Dit is ook de strijd die wij dagelijks voeren. Elk jaar vieren en herdenken we Pesach, de uittocht uit Egypte. Waarom moeten we dat nog ieder jaar vertellen alsof we het zelf beleven? Omdat we het iedere dag zelf beleven. We zijn elke dag bezig met het zoeken naar de essentie: waar ben ik mee bezig, waar gaat het om in het leven? Ben ik bezig met nog mooiere en grotere dingen te kopen of ben ik er voor de ander? Elke interpretatie van de bijbelverhalen begint bij het besef dat de bijbel geen geschiedenisboek is. Want als het een geschiedenisboek was had het niet zo lang overleeft. Dus die bijbel wil ons iets anders vertellen, maar wat dan? Die bijbel laat ons het verhaal zien, Mozes dus ook, van hoe de mensheid was, is en altijd zal zijn. En welke lessen we daaruit kunnen trekken.

Carolien Sieverink is studentenassistent aan het Remonstrants Seminarium.

Afbeelding: mazbln/Wikimedia Commons

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *