Hoe kan iemand radicaliseren?

Op nieuwssites wordt je overspoeld met berichten over radicalisering en vooral het optreden er tegen. Is het eigenlijk wel iets en hoe is het eigenlijk mogelijk?

Door de hond gebeten

De berichtgeving over radicalisering gaan vaak over jonge moslims in het westen die zouden radicaliseren. Het is eigenlijk wel een raar beeld, want wat gebeurt er dan? Het lijkt nu wel te worden voorgesteld als een soort ziekte. Eerst voel je je een beetje anders, dan heb je een tijdje koorts, en dan opeens, dan slaat het radicalisme toe! Dan ben je er geweest. En wat houdt dat radicalisme dan precies in? Radicaal ten opzichte van wat precies? Is een moslim die stelt dat de islam niet het enige ware geloof is ook radicaal? Of is juist iemand die het tegenovergestelde beweert radicaal?

Religieuze zwaartekracht

Het is een beetje eng, omdat het eigenlijk een soort zwaartekracht toekent aan islam. Het kan eigenlijk niet anders dan dat mensen door dit geloof gaan radicaliseren. Dat moet je dus voor zijn, en je moet ze eigenlijk er voor behoeden, hier op aarde houden. Ze mogen niet in een islam-coma geraken, anders ben je ze kwijt, krijg je ze nooit meer terug. Het stelt dus de islam voor als iets met een radicale kern: gewelddadig, onverdraagzaam, krijgszuchtig, etc. Het stelt bovendien dat de aantrekkingskracht daarvan natuurlijk en groot is en eigenlijk doorzet als je er niet snel iets aan doet.

Politiek kader of risico?

Op deze manier kan het een beetje een politiek kader krijgen: door tegen “radicalisering” op te willen treden zeg je eigenlijk dat de islam zelf een neiging in zich bergt van radicalisering, waartegen jonge moslims eigenlijk machteloos zijn. Aan ons om deze radicale of ongemengde, zuivere vorm van islam op afstand te houden en de hulplijn te bellen als het gevaar van radicalisering dreigt. Dat klinkt eigenlijk allemaal vrij onaannemelijk en als een karikaturale voorstelling van zaken.

Tegelijkertijd is het wel degelijk denkbaar dat er risico’s zijn. Groepen rekruteren actief, ook (en misschien wel juist) groepen met een militante kijk op de islam. Zij benaderen dan jongeren die wellicht nog wat beïnvloedbaar zijn, en proberen ze er van te overtuigen dat hun versie van de islam de ware is, waarvoor het rechtvaardig is dat zij zouden strijden en hun leven voor zouden geven. Dat is natuurlijk gevaarlijk.

Digitale generatiekloof?

Ouders die hun kinderen voor dit soort invloeden willen behoeden maken misschien ook een generatiekloof mee: ze weten niet goed hoe de online kanalen werken en weten dan ook niet hoe ze de communicatie zouden kunnen stoppen. Dat kan bovendien ook niet, want al zou de stekker er thuis uit gaan, op je mobiel heb je altijd nog internet en anders wel op het toestel van een vriend. De rekrutering is dus wel moeilijk te stoppen, en de doelgroep is wellicht wel bereikbaar.

Lees ook het artikel Hulplijn radicaliserende moslims op de site van de NOS.

Afbeelding: Rick McKee, The Augusta Chronicle

Lucas van Heerikhuizen
Lucas van Heerikhuizen is afgestudeerd als master in de godsdienstwetenschappen. Momenteel is hij werkzaam als webdeveloper en WordPress docent. Tevens is hij actief als redacteur voor Zinweb.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *