Het probleem van de meeste stemmen gelden

In Nederland is elk individu vrij om te geloven wat hij wil. De manier waarop iemand het goede leven na wil streven, de levenskunst die hij bedrijft, de ethiek die hij aanhangt. Prima, maar hoe vormen we dan een samenleving die al die meningen samenvoegt. Is democratie nog wel wenselijk in deze media-samenleving? Een reflectie door Nicole des Bouvrie.

Vrijheid? Waar?

Het lijkt hier zo vanzelfsprekend: ik mag zeggen wat ik wil. Vrijheid van meningsuiting, het lijkt de kern van democratie te zijn geworden. Een politicus mag zeggen wat hij wil, want hij vertegenwoordigt daarmee een groep mensen. Maar raken we daarmee ook niet aan wat het verval van democratie inluidt? Het moment dat een stem niet meer voor zichzelf op kan komen zonder met die stem de vinger te wijzen naar een andere persoon?  

Democratie

Het hebben van een stem waar naar geluisterd wordt, dat is waar vele mensen hun leven voor hebben gegeven. Het lijkt dan ook absurd om die stem aan voorwaarden onderhevig te maken. Die stem mag niet ophitsen, niet discrimineren, niet kwetsen, geen ongeoorloofd onderscheid maken, geen… Tsja, wat mag die stem nog wel? Waarom komen de stemmen die extreme standpunten innemen in het nieuws en genereren op die manier volgelingen en macht? Bijvoorbeeld deze dominee die Korans wilde verbranden. Die nu frietjes bakt. En die nu weer ‘nieuws’ is omdat hij misschien nu ook wel voor zijn leven moet vrezen. 

Fundament

Het probleem dat die extremen aandacht krijgen en zo de agenda van de wereld bepalen, ligt bij het fundament van de indeling van onze samenleving. Zo lang we als mensheid eisen dat onze stem gehoord wordt, en dat belangrijker is dan wat dan ook, kan de politiek en de samenleving niet anders dan stemmen proberen te vergaren en stemmen blijven tellen. Maar wanneer is er besloten dat de meerderheid van de stemmen, het gevoel van het ‘volk’ of de gangbare opvattingen leiden tot goede besluitvorming, de waarheid of het juiste?

Geen meerderheid, maar wat dan?

Wanneer we geen meerderheid nastreven, hoe kunnen we er dan voor zorgen dat de overheid beslissingen neemt die goed zijn voor de meerderheid? Die stemmen tellen is uiteindelijk een manier om er voor te zorgen dat radicaal denkende mensen die hard en goed kunnen praten het niet voor het zeggen krijgen. Maar in onze media-maatschappij, waarin hard en goed praten voor stemmen zorgt, lijkt deze manier van samenleving niet optimaal. Winston Churchill schijnt dit al geweten te hebben, maar is het aanhalen van zijn woorden het einde van de normatieve discussie over de juiste vorm van politiek? “Democracy is the worst form of government, except for all the others.”

Afbeelding: acampadagirona via Compfight cc.

Nicole des Bouvrie
(@Nobyeni, Nobyeni.nl) is afgestudeerd in de hedendaagse filosofie (PhD) en werkzaam als freelance filosofe, schrijfster en consultant. Ze leest veel, en is voornamelijk geïnteresseerd in waarheid en waarachtigheid, filosofie, kunst, en het leven.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *