God of iets

Ik denk dat ik in God geloof.
Maar echt.
En waarom weet ik het niet zeker?
Weet jij het wel zeker, dan?

Ik zeg niet dat er ‘iets’ is tussen hemel en aarde. Het is namelijk iets meer. Denk ik dan. Nog nooit heb ik mij serieus verdiept in een religie, en desondanks denk ik dat ik per ongeluk wel eens ervaren heb dat God bestaat. Dat kwam onder andere door hard tegen mijn eigen grenzen aanlopen en daar weer overheen komen. Je weet wel, wat twintigers van tegenwoordig doen. (Ik ben nu gelukkig 30.)

Om te voorkomen dat ik elke keer weer tot het gaatje ga en zuur word en mijn lichaam verslijt, kan ik gaan praten met een psycholoog, een mindfullnesscursus doen, me laten coachen of mijn sterrenbeeld laten trekken. Been there, done that. Ik zeg niet dat het niet hielp, in tegendeel. Ik ervaarde ‘iets’. Dat ze het allemaal over hetzelfde hebben, namelijk. Dat helpt natuurlijk enorm, want het is best lastig om bij elke cursus en coach weer in iets anders te moeten gaan geloven.

Mijn voorlopige conclusie: ze hebben het over God. Over dat wat ons allemaal verbindt. Over dat waarom mensen hoop hebben en altijd weer de kracht kunnen vinden om verder te gaan, zich opnieuw uit te vinden.
En dan is je geld op en de cursus afgelopen. Ga je dan thuis braaf verder met mediteren en jezelf kritisch onder de loep nemen? Eh… nee.

Gelukkig voor mij denk ik dat ik in God geloof. Dan kan ik me ook aansluiten bij een religieuze stroming. En dan is er elke week de kans om even te bezinnen. En met anderen te praten over die zaken die je bezig houden en die je verbinden met anderen.
Ik wil weten bij welke religieuze stroming ik mij thuis voel. Hoe mijn zoektocht gaat en hoe ik hierbij kom, lees je op mijn blog.

En er is meer. Ik ga mijn zoektocht, mijn verhaal, verfilmen.
Krantenpagina’s, tijdschriften en publieke-omroep-documentaires zijn druk met het benoemen van het probleem van de moderne twintiger. (Ok, hier wat links.)
En wat is nu het verhaal van iemand die een duurzame oplossing zoekt? Een verhaal dat niet terugkijkt, maar vertelt as it happens. 
Dit begint als mijn verhaal, maar dat hoeft het niet te blijven. Ideeën en je mening zijn welkom.

Misschien word je getuige van mijn bekering tot een geloof. En misschien niet. Gaat het om de bestemming, of de reis ernaartoe?

bron & volg @enmarjolein op Twitter

Marjolein Sprenger
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *