Gescheiden

‘Bent u gescheiden?’ De vraag wordt wat voorzichtig gesteld, aarzelend ook, want stel je voor: een dominee die gescheiden is, dat kan toch eigenlijk niet? Het kan, en het gebeurde, al zo’n twintig jaar geleden. De vraag roept allerlei oude herinneringen op.

Voel ik me er nog steeds schuldig over? Toen wel, want officieel scheiden betekent toch in het openbaar toegeven dat het je niet gelukt is voldoende van elkaar te blijven houden. Dat is altijd verdrietig, en moeilijk. Je had het zo graag anders gezien, het begint altijd met zoveel hoop en goede voornemens. En dan nog dat Bijbelse zinnetje, wat destijds ongeveer dag en nacht door mijn hoofd spookte: ‘wat God heeft samengevoegd, zal een mens niet scheiden’… Gingen we hiermee niet recht tegen de wil van God in?!

Huwelijken van nu zijn anders dan die in de tijd van Jezus. Toen waren het contracten, liefde had er niets mee te maken. Jezus fulmineerde tegen mannen die uit egoïstische motieven weigerden nog langer voor hun vrouw te zorgen, en dat terwijl die vrouw volledig afhankelijk van hem was. In deze tijd trouwen we niet om economische redenen, maar om emotionele redenen. Het gaat om de liefde. En liefde laat zich niet dwingen, je kan er hoogstens zo goed mogelijk je best voor doen en aan werken. Als je dat doet, en het lukt toch niet, dan is bij elkaar blijven een vorm van vast blijven zitten in de mislukking, in de liefdeloosheid. Is dat naar de wil van God? Ik dacht van niet. Scheiden kan ook zijn: elkaar een leven in liefde gunnen.

Rini Rikkert
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *