Angst

Geen slechte maar een onbetrouwbare raadgever

…Langzaam komen ze dichterbij. Steeds dichterbij. Ik kijk en weet niet wat ik moet doen. Als verlamd sta ik daar met al mijn goede bedoelingen. Held op sokken dat ik ben…

Ik weet het soms ook niet. Het is iets anders dat mij overneemt. Dan wil ik van alles en doe ik niks. Is dat iets biologisch? Is dat mijn lichaam dat mij – heel dierlijk – duidelijk maakt dat er gevaar dreigt? Of is het gewoon dit land, deze omgeving, waarin ik ben opgegroeid en dagelijks mee te maken heb? Een aangeleerde angst. Door media, door wat ik zie in mijn buurt? Maar is zo’n angst überhaupt ergens realistisch en te verantwoorden? Angst voor spinnen en pindakaas die aan je verhemelte blijft plakken is ook niet erg realistisch, maar is er ook.

Angst

Soms heb je die angst. Soms ben je onzeker over dingen die je besluit en ziet. En soms is de wereld heel anders dan je denkt. Soms is het gebaseerd op ‘horen zeggen’. Ik ben bang voor leeuwen, maar heb er daadwerkelijk nog nooit één in het echt gezien, zonder een hek ertussen. Op Schiermonnikoog zijn ze bang voor de islamisering van de samenleving, maar goed beschouwd is er geen allochtoon op Schier te bekennen. Soms is angst een raar fenomeen. Het is geen slechte, maar wel een onbetrouwbare raadgever. Ik zou je aanraden om in het kader van leeuwen je angst zeer serieus te nemen. Maar als het gaat om allochtonen weer niet. Angst voor hoogtes is zinloos, omdat het de kans op vallen vergroot, maar angst voor het betreden van een wankele steiger is dan weer volkomen legitiem.

…Ik sta nog steeds op de stoep. Aan de overkant een mevrouw met een tas om haar schouder. De tas is open. Ik zie in de verte een scootertje aankomen. Een scootertje met twee jongens. Gespierd, zonnebril en petjes, de hele mikmak. Je kent dat wel. Ik zie ze de vrouw van achteren naderen. Ze minderen vaart. Ik zie het gebeuren, wil de vrouw waarschuwen, maar ik doe niks. Ik ben bang. Bang voor de jongens, bang voor de gevolgen. Bang voor alles…

Onbekend

De maatschappij lijkt te kampen met steeds meer angst voor dat wat er gaat komen. Mensen verliezen de grip en houden zich vast aan wat ze kennen en wat ze willen. Ze houden het graag overzichtelijk. Angst is fascinerend. Angst voor concrete dingen en angst voor het onbekende. Zinweb wil zoeken naar de bron van angst en de kern van angst. Zinweb wil kijken wat angst met een mens doet en wat de gevolgen zijn voor de maatschappij. Is angst echt een slechte raadgever? Is angst vooral een onbetrouwbare raadgever? Of is angst een mechanisme dat biologisch te verklaren valt. Op al die vragen zal Zinweb de komende tijd proberen antwoord te geven. Praat mee via de sociale media en onze site.

… Als de jongens vlakbij zijn sta ik nog steeds als aan de grond genageld. Ik vervloek mezelf en neem me voor nooit meer mijn mond open te doen als het gaat om de verharde maatschappij en dat we er wat aan moeten doen. Ik ben een angsthaas – een sukkel. Ik wil niet kijken maar doe het toch. De scooter is naast de vrouw met de open tas en ik weet wat er gaat gebeuren. Maar dan ineens hoor ik de stem van één van scooterjongens: ‘mevrouw, uw tas staat open. Past u een beetje op?’…

Kalle Brüsewitz
Kalle Brüsewitz (soulchecker.nl) is afgestudeerd in de theaterwetenschappen en kunsteducatie en is werkzaam als freelancer op het gebied van journalistiek en kunsteducatie. Hij noemt zich SoulChecker en zoekt naar dat waar mensen zich geraakt door voelen; in kunst, politiek en religie. Ook werkt hij als coördinator in een Aanloopcentrum voor iedereen die behoefte heeft aan koffie en een praatje.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *