Filmrecensie: Life of Pi

Rolf Deen – “Ik weet een verhaal waarvan u in God gaat geloven.” Dat belooft een oude Indiër aan een reizende schrijver die om een verhaal voor een volgende roman verlegen zit. Hij geeft hem het adres van een man die in 1977 als 16 jarige schipbreuk leed en daarna 227 dagen op de Stille Oceaan overleefde met als enig gezelschap de Bengaalse tijger uit de dierentuin van zijn vader. Dat is in het kort de film “Life of Pi”. Na ruim twee uur kijken heb je veel moois gezien maar of je door de lotgevallen van deze eigentijdse Robinson Crusoë in God gaat geloven, blijft een vraag.

De reizende schrijver op zoek naar een verhaal vindt de voormalige schipbreukeling Pi Pattel in Canada, waar hij nu met zijn vrouw en kinderen woont. In een vraaggesprek ontlokt de schrijver aan Pi het wonderlijke verhaal over zijn overlevingstocht op de Stille Oceaan, die de kijker in een serie flashbacks te zien krijgt. Net als de roman valt het filmverhaal uiteen in drie delen: de jeugd van Pi Pattel in het Zuid Indiase Pondicherry; het overlevingsverhaal na de schipbreuk en de terugblik op het verhaal waarin de waarheidsvraag wordt gesteld. De overlevingstocht vormt natuurlijk het grootste en meest aangrijpende deel van zowel boek als film. … Lees verder op KFA-Filmbeschouwing.nl

Bron: kfa-filmbeschouwing.nl

Claudia Pietryga
Claudia deed zowel een sociaal-agogische als journalistieke opleiding en is alweer bijna tien jaar freelance journalist. Ze schrijft het liefste over maatschappelijke onderwerpen en publiceerde onder meer stukken in de Flair, Hallo Jumbo, Spits, Het Parool, diverse blogs, lokale bladen en uiteenlopende (online) media voor met name ondernemers.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *